Volledig scherm
Van Raam krijgt steun van de provincie bij de ontwikkeling van een nieuwe fabriek in Varsseveld. © Jan Ruland van den Brink

Achterhoekse bedrijven vallen in de prijzen

DOETINCHEM - Vier Achterhoekse bedrijven mogen elk 200.000 euro tegemoet zien van de provincie Gelderland. De vier bedrijven hebben meegedaan in een tender voor de Gelderse Fabriek van de Toekomst. Deze tender richt zich op het slimmer en schoner inrichten van de werkvloer.

Het gaat om Claymount in Dinxperlo, Reesink in Hengelo, Ulamo Coating in Ulft en Van Raam in Varsseveld. In totaal hadden zich meer dan dertig Gelderse bedrijven aangemeld voor de ‘wedstrijd’. Zeven bedrijven met nieuwbouw- of uitbreidingsplannen krijgen uiteindelijk 200.000 euro ter ondersteuning van de plannen. Met de tenderregeling wil de provincie investeren in bedrijven die zich bezig houden met de nieuwste technologieën en materialen.

Van Raam bouwt bij voorbeeld een slimme en schone fabriek die zelf in zijn energie gaat voorzien. Door robotisering moeten productiefouten voorkomen worden en de voorraden op peil gehouden. Ulamo Coating maakt een online offerte-systeem voor het coaten van producten. Een klant kan een 3D-tekening inladen, waarna de productie geautomatiseerd wordt.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Stadse Fratsen: Mozaïek
    PREMIUM
    Column

    Stadse Fratsen: Mozaïek

    Iets vaker dan goed voor mij is maak ik tussen de middag een omweg en wandel langs het Gelderlander-pand. Aanvankelijk schiet de sloop niet op maar er is nu weinig meer over van het gebouw waarin ik veertien jaar heb gewerkt. Om het verval te vatten maak ik geregeld een foto met mijn iPhone. Ook dit keer. Als ik later met mijn vingers het beeld vergroot zie ik naast de hoop stenen, de gele grijper en het kale staal in een donkere hoek een mozaïek opduiken, dat ooit kleurrijk moet zijn geweest. Wat het voorstelt weet ik niet. In de periode dat ik in het gebouw werkte heb ik het nooit gezien. Het kunstwerk zat in het kantoor van de chef op de eerste verdieping, verborgen achter een gemetselde muur. Ik ben niet de eerste die het blootgelegde mozaïek ziet. Op Facebook is mijn naam getagd in een bericht. De schrijver heeft er een betere foto van het kunstwerk bijgezet. Daaronder veel reacties. Iemand vraagt of er nog iets te redden is. In de wetenschap dat de slopershamer elk moment kan vallen, verstuur ik de volgende morgen direct na het ontbijt drie appjes. Eén naar de sloper, één naar de pandeigenaar en één naar de wethouder. Of er nog pogingen worden ondernomen de bij toeval gevonden kunst te behouden? Ik verwacht dat ze alle drie pas reageren als de bewuste muur geveld is, met als antwoord: ‘Hè, verdorie, ik zie je appje nu pas'. Maar dat gebeurt niet. Er volgen serieuze reacties. Zo serieus dat ik even denk dat de sloop wordt stilgelegd om het mozaïek uit de puinhopen te redden. Dan krijg ik het definitieve antwoord te horen: ‘De sloop is té ver gevorderd om het mozaïek nog te redden'. Dat klink ongeveer als ‘ik zie je appje nu pas'. Toch heb ik er vrede mee. Het is goed zo.

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek