Volledig scherm
Gert en Thea Wissing bij hun dierenambulance. © Theo Kock

Woedende Wissing: 'Ik stop nooit met dierenambulance!'

GAANDEREN - Gert Wissing is woedend. De man, die met zijn vrouw Thea al sinds 1990 met de dierenambulance door de Achterhoek rijdt, heeft genoeg van de roddels dat hij zou stoppen met de dierenambulance. „Daar is absoluut geen sprake van. Ik ga door tot ik erbij neerval”, zegt de 68-jarige inwoner van Gaanderen.

Wissing plaatste woensdagavond geërgerd een bericht op Facebook waarin hij al meldde dat hij doorgaat met de dierenambulance. 'Over mijn lijk', staat te lezen in het in kapitalen opgestelde bericht.

Verkeerd begrepen
„Mijn vrouw Thea wordt in de supermarkt constant aangeklampt met de vraag of we stoppen. Nee, we stoppen niet”, verduidelijkt Wissing donderdagmorgen nog maar eens.

Waar komt de roddel dan vandaan? „We hebben elke zondag een radio-item op Optimaal FM, waar we gevonden dieren bespreken. Begin augustus is gemeld dat we daarmee tijdelijk stoppen. Waarschijnlijk hebben mensen dat verkeerd begrepen.”

Tijd nodig
De uitzendingen stoppen tijdelijk omdat Wissing het onderdeel administratie niet meer in zijn takenpakket heeft. „Dat is overgedragen aan een medewerker van de stichting. Ik heb even tijd nodig voor die overdracht”, zegt Wissing. „Volgende maand beginnen we weer met het programma: vanaf de eerste zondag in september zijn we gewoon weer elke week te horen.”

  1. Stadse Fratsen: Doorfietsen!
    Column

    Stadse Fratsen: Doorfietsen!

    Ik kan niet vaak genoeg in Elten zijn. Om het bordeel te bezoeken voor een reportage of voor een verblijf in ons huisje, aan het meer onder aan de berg. Deze middag rijd ik op de racefiets naar het dorp.  Op de terugweg heb ik de wind in de rug en tussen de grens en Beek zie ik een renner naderen. De man zit onderin de beugels. Als hij vlakbij is zie ik dat hij - ondanks de tegenwind - minstens zo hard gaat als ik. ,,Jelle!'', roep ik in het voorbijgaan. ,,Henny!'', hoor ik dertig meter verderop. Slechts kort twijfel ik. Doorfietsen! Jelle Nijdam won zes Touretappes. In het vorig decennium kwam hij naar Doetinchem, vanwege de liefde. Toevallig ken ik haar en daarom weet ik dat het kopen van een broek voor Jelle niet altijd eenvoudig is. Zijn bovenbenen zijn namelijk van een omvang waarop de meeste broeken niet zijn gemaakt. Toen ik vijftig werd, vijf jaar geleden, kwam Jelle met zijn vriendin op mijn feestje. Ik kreeg een cadeaubon: een clinic, oftewel een stukje fietsen met Jelle. De bon ligt nog altijd op de schoorsteenmantel. De gedachte aan die machtige bovenbenen weerhielden me ervan de bon te verzilveren.  Als ik thuis kom, maak ik melding van mijn tocht - inclusief parcours - op Twitter. Een collega reageert bijdehand. Ze heeft de wegen die ik volgde nageplozen: 'Volgende keer niet om maar over die heuveltjes'. Ze heeft gelijk. Ik fiets wel naar Elten. Maar de Elterberg beklim ik toch het liefst te voet, wandelend vanaf ons huisje.   Bij het passeren van Jelle was er een overdenking. Knijp ik in de remmen voor een kort gesprek? Maar wat als-ie begint over die tegoedbon en oppert een stukje met me op te rijden?  Doorfietsen! 

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek