Volledig scherm
Martijn Brugman in de zaak van zijn groenteboer Frits Mathijssen aan de Drieslag in Malburgen-Oost. ,,Dan kom ik terug met een vest van een dure winkel. Helemaal vol ben ik ervan, trots. En dan begint het. ‘Pa, het lijkt wel een vloerkleed.’” © Gerard Burgers

Bij columnist Martijn Brugman liggen de komkommers buiten de koelkast

InterviewARNHEM - Arnhemmer Martijn Brugman is tien jaar columnist bij De Gelderlander in Arnhem. Hij heeft net zijn 500e ‘Onderlangs’ geschreven. ,,Interview me maar bij mijn groenteboer Frits Mathijssen in Malburgen in Arnhem-Zuid", zegt hij. ,,Daar haal ik heel veel inspiratie vandaan.”

Martijn Brugman gaat zitten op het bankje in de groentezaak van Frits Mathijssen. De groenteboer heeft het over vakkennis van groente en fruit die verloren gaat. In de column van Brugman vroeg Mathijssen zich op een dag af of de lijnen die de gemeente voor zijn zaak als fietspad liet schilderen wel als fietspad zouden worden herkend.

Komt u vaak bij Frits?
,,Frits is de meest constante factor in mijn column. Bij Frits kom ik langer dan tien jaar.  Ik woonde eerst in Malburgen, de wijk waar Frits zijn zaak heeft. Frits heeft een echte buurtwinkel. Frits kent alle klanten bij naam en weet veel van hun geschiedenis.

 Het is net een klein dorp hier. Het gaat hier over andere dingen dan op het stadhuis. Hij is denk ik de enige zelfstandige groenteboer die nog overgebleven is in Arnhem. De laatste. Dat geeft te denken. Steden lijken steeds meer op elkaar. Zo’n groenteboer als Frits is iets bijzonders. Op het stadhuis zijn ze dol op het binnen halen van grote winkelketens. Maar dat is alleen maar vervlakking.”

Martijn Brugman

Martijn Brugman is columnist bij De Gelderlander. In zijn wekelijkse column 'Onderlangs' verhaalt hij over het reilen en zeilen in en rond Arnhem.
Klik voor eerdere columns.

Kunt u zich de eerste column voor deze krant nog herinneren?
,,Een stukje bij wijze van proef was dat. Ik was toen net in Suriname geweest, in de jungle. Ik schreef over de jungle van Arnhem, Meinerswijk. Dat hielp me om hier weer te wennen. En nu zijn we tien jaar verder. Keuze genoeg aan onderwerpen in deze stad. Leuk ook om dat met Arnhemse humor te beschouwen. 

Die humor, die hoogvliegers met een kwinkslag met beide benen op de grond zet. Ik krijg het nu zelf al om de oren van mijn eigen dochters. Dan kom ik terug met een vest van een dure winkel. Helemaal vol ben ik ervan, trots. En dan begint het. ‘Pa, het lijkt wel een vloerkleed.’  De volgende dag vraag ik: ‘Waar is mijn vest?’ Antwoord: ‘Het ligt op de grond bij de kachel’. Zo gaat het maar door. ‘Pa, heb je het vloerkleed weer aan?’ Over een goedkoop vest zouden ze nooit zo beginnen. Arnhemse humor.”

Wordt u vaak boos over iets?
,,Er met gestrekt been in gaan, doe ik veel minder dan vroeger. Tegenwoordig doet iedereen dat al op de sociale media. Dan vind ik het juist aardig om hardop te twijfelen, twee kanten te zien. Maar daar hoef je tegenwoordig niet mee aan te komen op verjaardagsfeestjes. Daar regent het dooddoeners. Het is geen dommigheid, we zijn het zo gewend. Want als je met mensen op een fatsoenlijke manier in gesprek raakt, blijkt dat de meesten  genuanceerder over veel dingen denken. Dat zie je hier ook bij Frits. Hij kraakt soms zijn eigen waar af. ‘Laat die maar wat langer liggen, die heeft nog tijd nodig.’ Dat vind ik mooi.”

Quote

Een vrouw uit Oosterbeek vindt mijn columns helemaal niks. Ik heb te doen met haar

Martijn Brugman

Hoe zijn de reacties op uw columns?
,,Mensen spreken me nog altijd aan op de column die ik jaren terug heb geschreven over het nieuwe herdenken van de Slag om Arnhem.  Dat nieuwe herdenken van de oorlog met de biertap erbij, met sleutelhangers met de tekst ‘Gelderland Herdenkt’ nu weer. Dat begon opeens met de komst van het grote evenement Bridge to Liberation bij de brug. ‘Het oude herdenken werkt niet meer’, heette het opeens. Terwijl dat van generatie op generatie altijd goed ging. Maar plots zijn daar dan een paar briljante geesten die een pot subsidie hebben gekregen. Zij gaan dan uitvinden hoe het nieuwe herdenken werkt.”

Krijgt u ook wel eens kritiek op uw columns? 
,,Een vrouw uit Oosterbeek vindt mijn columns helemaal niks. Ze zit al tien jaar met mij opgescheept. Ze heeft wel eens een mail naar de redactie gezonden met het verzoek om een andere columnist te zoeken. Aan haar denk ik wel eens, als ik weer aan de slag ga. Ik heb te doen met haar.  Een andere columnist zit er nog even niet in. Ik ga er gewoon mee door. Met columns met soms een wijze les erin. Zoals over Frits en de vakkennis over groente en fruit die verloren gaat.  Hij vertelt me dat je  een  komkommer niet in de koelkast moet bewaren. Je moet niet denken dat het veel uithaalt, zo’n column. Want nog steeds hebben  veel mensen hun komkommers in de koelkast liggen.”

kader

PASPOORT MARTIJN BRUGMAN

Martijn Brugman is 44 jaar oud. Hij is geboren in Arnhem, op 25 oktober 1975.

Hij zat op basisschool De Ommelander in de Arnhemse wijk Vredenburg en op het Nederrijn College. Later studeerde hij geschiedenis op de Universiteit Groningen.

Brugman is getrouwd en heeft drie dochters in de leeftijd van 6, 9 en 12 jaar. Het gezin woont in de Arnhemse wijk Holthuizen. ,,In een rijtjeshuis. Meer kan er niet vanaf als freelancer.”

Brugman geeft enkele dagen in de week les als docent bij de opleiding creative writing bij ArtEZ, hogeschool voor de kunsten in Arnhem.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

In samenwerking met indebuurt Arnhem

Arnhem e.o.