Volledig scherm
PREMIUM
Kees Jansen (links Henk Aalbers). © DG

Modder

Column Van StreekMet een noodvaart kwam het hondje in de bossen bij Heveadorp op me af. Ik wandelde met een pakje en een omweg naar het postagentschap in Doorwerth. De hond minderde geen snelheid toen hij vlakbij was. Integendeel. Beelden van gevaarlijke hondenrassen flitsten door mijn hoofd. Ik twijfelde. Was het op hol geslagen beest er ook één?

Ik had dwingend ‘AF!’ kunnen schreeuwen, met een dreigende vinger omlaag. Maar ik hoorde mezelf vriendelijk 'heee, ben je nieuwsgierig?' zeggen. Of het daardoor kwam of dat het beest vanwege het pakje dacht dat ik van PostNL was weet ik niet, maar 0,16 seconden later had ik twee modderige poten op mijn tot dan toe schone spijkerbroek.

Het beest ging in z’n achteruit en bereidde zich onmiskenbaar voor op de tweede landing. De twee jonge vrouwen die bij de hond hoorden riepen wel iets, maar dat had geen kalmerend effect op ’m. Nu was ik wat minder vriendelijk, maar het beest raakte wederom mijn broek met twee vuile poten. Vlek drie en vier.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

In samenwerking met indebuurt Arnhem

Arnhem e.o.