Volledig scherm
© FOTOOPDRACHT/ETIENNE BUSINK

Burendag 2.0

Volledig scherm
Humphrey Ottenhof © dg

Gemengde gevoelens heb ik, Liemerianen. Deelt u die met mij? Reageren mag, graag zelfs.
De woensdag na de Groessense kermis werd de oude mevrouw Van Kempen begraven. Zo dicht kunnen blijdschap en droefenis naast elkaar liggen, heel mooi eigenlijk. De kerk zat stampvol, het kerkhof stond stampvol en zaal Gieling zat stampvol. Met familie, vrienden en vooral met buurtgenoten. Zo heb je dat in een dorp.
Ze haalden herinneringen op aan buurvrouw en haar aardigheden. Ze kende iedereen en iedereen kende haar vanwege haar bijzondere, soms Duits gekleurde, uitspraken. Een 'net' deerntjen was natuurlijk een ‘aardig’ meisje.
Wij hadden precies zo’n buurvrouw, mevrouw Jansen. Zij leerde alle kinderen uit de straat fietsen. Door haar tuin heen lopen, de eerste tv-uitzendingen bekijken, ze vond alles goed. Ze had veel belangstelling voor ieders wel en wee. Ze ging mee met buurttochtjes, kortom, ze was een echte buur.
Nu heb je Burendag. Een van overheidswege, nou ja, door het Oranjefonds dan, geïnitieerde dag waarop burgers 'een activiteit in de buurt, met de buurt én voor de buurt' organiseren. 'Uw Burendagactiviteit bestaat uit meer dan 'gezellig samenzijn'. Het is de bedoeling dat u met de buurt iets opknapt of uitvoert voor de buurt, stelt men.
En daar zit mijn twijfel. Het buurzijn wordt van bovenaf opgelegd, gedicteerd en gedefinieerd. We kunnen het kennelijk niet meer zelf, vinden ze. Instanties als de Bewonersacademie bemoeien zich ermee. Maar zo gauw iets officieel beleid is, is het niet meer van ons. Mogen we asjeblief zelf bepalen hoe we onze buurt vorm geven?
Het was gezellig bij ons, als vanouds.

Quote

Ze ging mee met buurttochtjes, kortom, ze was een echte buur

Humphrey Ottenhof

Columns de Liemers

Liemers