Volledig scherm
© dg

Opa en oma

columnMijn opa en oma uut Spiek vormden een bijzonder stel. Waar opa zich graag terugtrok op zijn boerderijtje, daar wilde oma er het liefst op uit, het volle leven in.

Volledig scherm
© dg
Quote

Ik denk dat we de rouw van ouderen vaak onderschat­ten

Paul Mulder

 Als je ze als buitenstaander hoorde kibbelen, dan zou je misschien hebben gedacht dat hun huwelijk de houdbaarheidsdatum allang had overschreden, maar niets was minder waar. Ze waren knotsgek met elkaar, aan elkaar verknocht zelfs. Een klassiek liefdespaar dat vele hobbels moest nemen, zoals een noodgedwongen verkeringstijd van zeven (!) jaar, oorlog, woningnood en periodes van geldgebrek. In hun enorme tegenstellingen vulden ze elkaar aan. Ze waren onlosmakelijk met elkaar verbonden. In China zouden ze zeggen: als yin en yang. Annie M.G. Schmidt zou zeggen: als Jip en Janneke.

Maar onlosmakelijk verbonden of niet, op een koude decemberochtend overleed opa op 85-jarige leeftijd onverwacht aan een hartstilstand. Oma zou oma niet zijn als ze niet probeerde om er ook in deze nieuwe situatie weer het beste van te maken. Maar wat was het moeilijk.

Ik denk dat we de rouw van ouderen vaak onderschatten. Als we het hebben over 'gezegende leeftijd' of 'ze hebben het samen toch mooi gehad', dan troosten we misschien onszelf, maar de nabestaande oudere zeker niet. Bij het verlies van iemand waar je zo lang mee verbonden was, verlies je ook een stuk van jezelf.

Dat heeft vaak jaren nodig om te helen, als dat al zou kunnen. Veel ouderen is de tijd en energie hiertoe niet vergund. Onderschat daarom het verdriet van ouderen niet, maar geef troost door het verdriet serieus te nemen, door te luisteren, door er gewoon te zijn.

Columns de Liemers

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Liemers