De boze wolf

Na de afschuw over de uitgemergelde dieren in de Oostervaardersplassen komt de wolf op het verjaardagsfeestje voorbij. De wolf die steeds vaker in Nederland wordt gesignaleerd. Meerdere malen heb ik over de rentree van 'de boze wolf' geschreven, met quotes van een enthousiaste wolvenkenner. Wat is het mooi dat de wolf terugkeert!

Domien Esselink

Domien is verslaggever editie Achterhoek van De Gelderlander. In zijn wekelijkse column blijft hij dicht bij de mensen waarover hij dagelijks schrijft.
Klik voor eerdere columns

Mijn gesprekspartner op het feestje schudt zijn hoofd. Hij struint door de bossen in Winterswijk; hij mag natuurdelinquenten op de bon slingeren én gaat op jacht. In het Nederland anno 2018 is zijns inziens geen plaats meer voor de wolf. Te veel verstening, te veel wegen, te weinig aaneengesloten natuurgebieden.

Nederland is volgens hem geen natuurlijke omgeving meer voor een wolf. Hij merkt op dat de gesignaleerde wolven op straat min of meer 'half tamme' wolven zijn. Geboren uit de liefdesdaad tussen een wilde en een 'stadse' wolf. Als er meer wolven komen, zal dat veranderen, stelt hij, dat zijn 'echte' wolven.

Voor de wolvenkenners is dat laatste een feestje, maar hij heft een waarschuwend vingertje: ,,Dan komt er een moment dat een kind wordt gegrepen. Dan is het hek van de dam en staat iedereen op de achterste benen.''

De volgende morgen staat er in deze krant een opiniestuk van het platform Nowolves, dat ook vindt dat er in Nederland geen plaats is voor de wolf. Te dichtbevolkt en vroeg of laat vallen er menselijke slachtoffers, waarschuwt Nowolves. De schrijvers zijn anoniem, vanwege bedreigende reacties van voorstanders van de terugkeer van de wolf.

Moet ik de naam van mijn gesprekspartner dan wel vermelden? Ton heeft dat liever dan dat ik hem afschilder als 'een Roodkapje'.

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek