Volledig scherm
© ThinkStock

Geruststelling

ColumnDe onbedaarlijke lach blijft ditmaal achterwege. Hoewel zijn reactie hem daartoe uitnodigt: ,,Dan ben je in een vorig leven cowboy geweest." 

Volledig scherm
© Foto Joost Hoving
Quote

Roel zou er heel hard om hebben moeten lachen.

Erik, de broer van Roel

Roel tuurt naar me, over het wijnglas heen, hij is ditmaal serieus. Hij blijkt in reïncarnatie te geloven. ,,Daarom ben ik ook niet bang voor de dood. We komen terug." Oh... 
Ik ken hem dan alweer jaren, vanaf het moment dat hij columns schrijft voor het weekblad Voetbal International. Ik interview hem voor deze krant en er ontstaat iets van vriendschap. We komen met onzekere regelmaat bij elkaar om bij te praten. Aangename gesprekken met een liefhebber van reizen en vooral een eigen mening.
Vanuit het ziekenhuisbed kijkt hij me weer serieus aan, nog maar een paar weken geleden. Een dubbele longontsteking, opgelopen tijdens een vakantie in Amerika. Maar de volgende morgen wordt hij ontslagen, en gaat hij herstellen bij zijn vriendin Maria, in Maashees. Een week later een berichtje: 'ik lig weer in het SKB.'
Dan ligt hij op de intensive care, in ademnood, maar wat hem mankeert? Geen kanker. Een virus? Tòch een ontsteking? We nemen al snel weer afscheid, hij is vermoeid. Ik zoek hem vanzelf weer op.
Dat gebeurt ook. Niet meer in het ziekenhuis, maar op zijn crematie. Roel gaat zó snel achteruit, één long laat het al afweten. Op maandag nog halsoverkop getrouwd, de volgende dag al overleden.  
Kurken knallen. Roels jongere broer Erik laat champagneflessen openen. ,,Roel zou er heel hard om hebben moeten lachen", zegt Erik, en proost op Roel: ,,Leef het leven."
Een passend slot van een ontspannen afscheidsdienst, met als geruststelling de woorden van Roels vriend Bernard: ,,Roel was niet bang voor de dood. Tot later." 

Eerdere columns van Domien

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek