Volledig scherm
© Beeld Werkt

Ranja-momentje

De secretaresse van burgemeester Joris Bengevoord vraagt vrijdagmorgen op hartelijke toon wat Rahaf Alshaar wil drinken: ,,Koffie? Thee? Of iets fris? Cola, sinas?'' Ze staat, na een repeterend 'nee', niet met de mond vol tanden en vraagt tot mijn verrassing: ,,Ranja?'' Het Syrische meisje knikt instemmend.

Volledig scherm
© Foto Joost Hoving

De vraag en het antwoord stemmen me tot nadenken. Ranja, bestaat het nog? Nee, zover zal ik niet gaan, want dat dat onzin is, weet ik wel degelijk. Maar dat ik behept ben met een vooroordeel, namelijk dat kinderen tegenwoordig vooral met cola opgroeien, dat wordt me wel duidelijk deze vrijdagmorgen. Maar dit meisje niet!

Ranja, het kan nog! Ik denk terug aan mijn eigen jeugd. Doordeweeks ranja was de standaard, en op zaterdagmiddag als de groenteboer aan huis kwam met fruit en groente, had hij ook cola in de verkoopwagen. Dan ging de zwart-wit televisie aan voor Stuif es in en kregen we een glaasje cola, met een bakje chips erbij. Mijn moeder had geen geld om elke dag van de week frisdrank in huis te hebben. Dan moesten mijn broer en ik het doen met siroop, aangelengd met water. Eerst de oranje kleur, later ook rood en geel. En in de zomer werden er waterijsjes van gemaakt.

Dat ranja-momentje in het Winterswijkse gemeentekantoor werpt me terug in de tijd en tegelijkertijd ook vooruit, al besef ik tegelijkertijd dat de voorkeur voor ranja niet relevant is voor de persoonlijke situatie van Rahaf.

Misschien drinken ze bij haar thuis ranja om dezelfde reden als ooit bij ons, maar wat dan nog? Niets mis mee. Nee, het Syrische meisje blijkt vooral een bescheiden meisje, dat ook in een bomvol café De Woord in Corle dicht bij zichzelf blijft. En dat is mooi.

Quote

Dan moesten mijn broer en ik het doen met siroop, aangelengd met water

Domien Esselink

Eerdere columns van Domien

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek