Volledig scherm
PREMIUM
Foto ter illustratie. © Rijnhout Media

Gewoon Max! Paasei

ColumnJe struikelde er zowat over als je de afgelopen weken een willekeurige winkel inliep. Paaseitjes, paasbroodjes, paassapjes, paastoetjes.

In de supermarkt hoorde ik een stel discussiëren. Of er wel genoeg eieren in hun boodschappenmandje lagen. ,,Zes gasten voor de lunch, maal drie eieren. Minstens. En wijzelf niet te vergeten”, telde de vrouw hardop.

,,En bij het ontbijt, dan eten we ook wel een eitje toch?”, vroeg de man. ,,En op tweede paasdag?”

De vrouw legde resoluut nog een extra doos eieren in het mandje.

Mijn oren flapperden een beetje. Wij zaten zondagochtend ook aan een paasontbijt. Maar de noodzaak om maar zoveel mogelijk luxe producten in huis te halen voor het paasweekend, die hadden we niet zozeer.

Als kind versierden we een paasstok met papieren slingers, een echt broodhaantje en een takje bovenop. Mijn moeder vertelde over het verhaal achter Pasen en vaak gingen we naar de kerk. ’s Avonds keken we vanaf de dijk naar het paasvuur. Het samenzijn stond centraal.

En ook al is de kerk in Gendt en in veel andere plaatsen inmiddels niet meer in gebruik en waren de meeste paasvuren in het belang van de veiligheid verboden dit jaar, het is nog steeds vooral belangrijk dat we samen zijn rond Pasen.

Het paasfeest staat niet voor iedereen in het teken van het geloof. Toch komen de paashazen en kuikentjes en eieren niet zomaar uit de lucht vallen. Het ei staat voor de wedergeboorte, een nieuw begin. Dat is al eeuwenlang zo, over de hele wereld.

Een ei hoort er in ieder geval zeker bij. En hoeveel eieren? Dat mag iedereen zelf bepalen.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Betuwe