Volledig scherm
© DG

Stadse Fratsen: Klacht

Volledig scherm
© Joost Hoving

De krant is niet bezorgd, zegt de beller. Hij voegt er aan toe dat het de krant van zijn buurman betreft, die op vakantie is en die hij zolang leest. Daar zal de buurman niet blij mee zijn, vermoedt hij: ,,Ik denk dat het abonnement wordt opgezegd.''
Het is zaterdagmorgen. Ik heb weekenddienst en zit alleen op de redactie. Wij verslaggevers gaan niet over de bezorging maar dat interesseert lezers niet die vergeefs de gang naar de brievenbus maakten: die bellen het redactienummer. Ik weet dat de paar telefoontjes die binnen komen gaan over bezorging. Toch neem ik op.  
I
k zeg dat ik het spijtig zou vinden als de buurman de krant opzegt maar dat ik hem niet kan helpen. We beëindigen het gesprek. Dan bedenk ik me dat ik op pad moet voor een klus en onderweg daar naar toe de krant best even bij de man kan brengen. Niet om een abonnement te redden maar om iemand een plezier te doen. Dus ik bel de man terug, vraag zijn adres en zeg dat ik de krant in zijn bus gooi. 
Even later rijd ik de wijk binnen en stap uit met de krant in mijn hand. Er komt een man aangefietst, gekleed in een groene jas. Het blijkt de man die heeft gebeld. Hij is niet onaardig. Maar als ik hem de krant aanreik, pakt hij die niet aan. Hij zegt dat hij die morgen - na het aanschouwen van buurmans lege bus - zelf al een exemplaar heeft gekocht. De wereld niet helemaal meer begrijpend reik ik hem nogmaals de krant aan. Opnieuw vergeefs. 
Ik zie af van de vraag waarom hij heeft gebeld terwijl hij al een krant had en stap in de auto. Na onderweg de gang van zaken op een rijtje te hebben gezet bedenk ik dat we clementie moeten hebben met mensen die klagen. Zelfs als ze geen abonnement hebben. 

Quote

Ik denk dat het abonnement wordt opgezegd

Eerdere columns Henny

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek