Volledig scherm
Het logo van Facebook. ‘Nadeel van geen Facebook hebben, is dat je verjaardagen vergeet', stelt Remco Kock in zijn column. Foto ter illustratie. © Getty Images

‘Facebook heeft de felicitatie geautomatiseerd, zoals Tinder de versierkunst sloopt’

COLUMNMakkelijk te onthouden: de lugubere verjaardag van 11 september. 11 september is stilzwijgend vernoemd naar 11 september. Lastiger is het onthouden van data voor je privéleven.

14 september. 18 augustus. 7 augustus. 29 juni. 7, 8 juli. Verjaardagen. Omdat ik geen Facebook (en geen kalender) heb, stuur ik felicitatieberichten uit het hoofd. Nadeel van geen Facebook hebben, is dat je verjaardagen vergeet. Voordeel van Facebookloosheid is dat je eigen verjaardag vergeten wordt. Ik vier mijn verjaardag nooit.

Verjaardagen onthouden omdat je geen Facebook hebt: een moderne variant van oma’s en opa’s die telefoonnummers uit de kop opdreunen. Toch schenkt het voldoening wanneer het lukt: iemand feliciteren op diens verjaardag, uit het blote hoofd. Stiekem vind ik mijn Facebookloze felicitatie meer waard dan een Facebookfelicitatie.

Facebook maakt het te makkelijk. Als dingen te makkelijk worden, verliezen ze aan waarde. Zo is het met felicitaties op verjaardagen. Facebook heeft de felicitatie geautomatiseerd. Zoals TomTom ooit het prestatiekarakter van het bereiken van bestemmingen vernietigde en Tinder de versierkunst sloopt.

Quote

Stiekem vind ik mijn Facebooklo­ze felicita­tie meer waard dan een Facebookfe­li­ci­ta­tie

Zaterdag was het 14 september. ’s Avonds keek ik PSV-Vitesse bij mijn ouders. Aandoenlijk hoe mijn vader met een kussen op de bank hamerde van frustratie. Toen ik pa vroeg om normaal te doen, kaatste hij de bal terug: ,,Jij bent niet normaal, door zo gelaten het verlies te nemen!”

Remco Kock

Columnist Remco Kock schrijft verhalen over Arnhem voor De Gelderlander. Hij schreef de boeken O-o-o-oranje, Een Arnhemmer is niet voor Ajax en De Rijn, de fles, Arnhemse meisjes en Vites. Kock is ook postbode in Arnhem.
Klik voor eerdere columns

Later ging ik door naar de Korenmarkt, buiten bij de Irish Pub stonden vrienden te drinken. Ik constateerde dat er een hoge opkomst was bij wat we ‘De Ier’ noemen: er waren veel vrienden present. Achteraf zou ik zeggen: opvallend hoge opkomst. Er had in mijn hoofd een belletje moeten gaan rinkelen. Gebeurde niet.

Het was inmiddels 15 september, zo zag ik op mijn telefoon. Toen dacht ik: er was iets met 14 september. Maar wat? Ik keek naar de vriend waarmee ik sprak. 14 september. ,,Shit, jij was net nog jarig!” Vijf minuten geleden was hij nog jarig, nu was hij nog lang niet jarig.

Nadat hij mijn felicitaties en excuses had aanvaard, vertelde de vriend dat zijn verjaardag vreemd was begonnen. Zijn vriendin was zaterdagochtend erg vroeg gewekt door gerommel bij de voordeur. Omdat 35 geen leeftijd is waarop vrienden een pop in de tuin leggen, dacht ze: inbrekers.

Snel nadat 112 was gebeld arriveerde de politie. Het gerommel bij de voordeur bleek geen inbreker. Wel een verwarde, vermoedelijk zwaar bezopen man die zich afvroeg waarom zijn voordeur maar niet open ging.

Zelf heb ik één keer zoiets meegemaakt. Helaas was ik niet het lijdend voorwerp. Verzachtende omstandigheid: het was Koninginnedag. Lang geleden, ik was nog maar een tiener. 

Er was een wonder gebeurd: ik had een meisje versierd in een overvolle kroeg. We zoenden. Ik ging naar het toilet. Kwam terug, liep naar het meisje en begon haar te zoenen. Woedend duwde ze zich van me af. Het duurde even voordat ik begreep: verkeerde meisje.

#metoo. Toen was ik nog lang niet jarig.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

In samenwerking met indebuurt Arnhem

Arnhem e.o.