Volledig scherm
PREMIUM
Foto ter illustratie. © Getty Images

Ik ben zelf een jonge man geweest. Een angstaanjaag-pil zou hebben geholpen

column remco kockVlakbij het centrum van Elst, op de Rijksweg, werd een in de auto van zijn ouders rijdende vriend zo’n vijftien jaar geleden voorbij gereden. Een paar tellen later hoorde de vriend een keiharde knal. 

Om het hoekje van een flauwe bocht trof hij de auto die hem zojuist inhaalde aan als een door de ruiten van een naaimachinewinkel gevlogen wrak. De inzittenden waren jong en zwaargewond.

Hoe graag hij het ook wil, wat hij die avond heeft gezien vergeet de vriend nooit meer. Een gruwelijke geschiedenis die zich blijft herhalen.

Door jonge mannen veroorzaakte verkeersongevallen blijven opduiken. Het noopte deze krant tot een analyse van wat er in het hoofd van jonge, mannelijke bestuurders omgaat (en wat niet).

Quote

Het opzoeken van de grens schonk een speciaal gevoel: het gevoel echt te leven.

Sommige spreekwoorden kloppen niet: angst is geen slechte raadgever. In het brein van de jongeman schijnt sprake van een angsttekort. Angst is de rem in onszelf die ons voor gevaar behoedt. Letterlijk en figuurlijk.

Het tekort aan angst in combinatie met de voorliefde voor door gevaar opgewekte kicks zorgt ervoor dat jongens op een bepaalde leeftijd het gaspedaal intrappen op plekken waar de rem een betere keuze is.

Ik ben zelf een jonge man geweest. Het is alsof ik toen een ander persoon was. Mijn vrienden en ik, we zochten onze grenzen op. Net zo lang tot we ze overschreden. Samen: want los van de groepsdruk levert gekkigheid zonder getuigen geen prestige op.

Ons motto: hoe gekker hoe beter. Gestaag werd het gekke te gek. Gevaarlijk werd het zelden, maar het opzoeken van de grens schonk een speciaal gevoel: het gevoel echt te leven.

In samenwerking met indebuurt Arnhem

Arnhem e.o.