Foto's van Martin, Henny en Leen.
Volledig scherm
PREMIUM
Foto's van Martin, Henny en Leen. © Foto Raphael Drent

Elk streepje staat voor een mens: Dit is het verhaal van coronadoden Leen, Henny en Martin

Elke dag een ongeluksgetal horen stompt af. ‘Gelukkig, nog maar ... doden vandaag.’ Maar achter elk streepje zit een mens met een verhaal. Zoals dat van Leen Laros, Henny Frentz en Martin Wittenaar. 

Quote

Martin vroeg niks, hij dééd het gewoon. Daar heeft hij nu een heel hoge prijs voor betaald.

Wout Wittenaar, broer van Martin

Twee dingen verlangde Leen Laros van zijn dagen. Een kopje thee drinken met zijn dochter Irene en ’s middags naar de eetzaal van het Veenendaalse verzorgingshuis. Een hand opsteken naar de kok, goed eten en kletsen met andere bewoners. Meer niet.  

Haar kunstknieën negerend maakte Henny Frentz in februari nog een dansje met zoon Paul. Dat was daags voordat ze met kleinzoon Jeroen naar Profijt Meubel in Huissen reed en zichzelf trakteerde op een lekkere stoel, met zo’n elektrische knopje voor de benen omhoog en relaxen maar. 

Op Martin Wittenaar kon je rekenen. Familie en vrienden hoefden de vraag niet eens te stellen. De gepensioneerde verpleegkundige van het Radboudumc stuurde zijn broers en zussen in maart een WhatsAppje. Hij ging zijn schoonvader verzorgen die corona had. Voorlopig kon Martin dus beter niet bij hun hoogbejaarde moeder langsgaan: ‘te link’.

Het ging verschrikkelijk mis met Leen (90) uit Veenendaal, Henny (82) uit Elst en Martin (71) uit Wijchen. Hoewel het thuis, op straat en in de media, alleen nog maar over corona ging, hadden deze drie mensen in februari en maart niet in de gaten dat het noodlot ook hen zou kunnen besluipen. 

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Maas en Waal