Hansa Krijgsman: 'Als zich een pad opent, stap ik erop'

de nieuwe marikensDe Nijmeegse fotograaf Sara Donkers en redacteur Geert Willems portretteren sterke vrouwen in stad en streek. Vandaag: vertaalster Hansa Krijgsman (1960). Sinds 2016 is ze Nijmeegse.

Volledig scherm
Hansa Krijgsman. © Sara Donkers
Quote

Ik kende de taal, omdat ik in een illegale matrassen­fa­briek met Mexicanen en Puerto Ricanen had gewerkt

,,Ik was 22 en ging naar Boston om macrobiotiek te studeren. Na drie maanden stopte ik, maar ik bleef in Amerika vanwege de manier van leven. Daar merkte ik dat ik door mijn opvoeding in Nederland geremd en verlegen was. Je moet je hier aan vaste regels houden. Daar kreeg ik meer eigenwaarde. 

,,Ik heb vier jaar in het buitenland gewoond. Ik werkte onder meer als huishoudster en macrobiotisch kok. Van Boston verhuisde ik naar Los Angeles, San Francisco, Sydney, Auckland. Daar vroeg iemand of ik mee ging naar Alaska, waar ik acht maanden woonde. Ik kwam wel regelmatig terug in Nederland om geld voor het volgende ticket te verdienen.

,,Echt terug in Nederland vroeg ik mezelf: wat zal ik gaan doen? Het werd een studie Spaans in Utrecht. Ik kende de taal, omdat ik in een illegale matrassenfabriek met Mexicanen en Puerto Ricanen had gewerkt. Door hen ben ik aan mijn naam gekomen. Ik heette Ans, maar dat konden ze niet uitspreken. Zij maakten er Hansa van. Die naam hield ik, omdat ik een ander mens was geworden. Ik ben afgestudeerd in Engels en kreeg al voor die tijd een grote vertaalklus. Daarvoor moest ik een bedrijf oprichten: Translation Agency HK. Dat heb ik nog steeds.

,,Ik trouwde met Miko uit Californië, die ik tijdens een korenproject in Spanje had ontmoet. We hebben in Oakland, Santa Fe, Bangalore en Leipzig gewoond. Hij is wiskundedocent en gaf les op enkele internationale scholen. Toen hij stopte, gingen we naar Nijmegen. Ik wilde ergens zijn waar ik nog niet was geweest en had gehoord dat hier goede koren waren. Ik ben sopraan in kamerkoor Elnoséqué. Ik heb onlangs met een koor opgetreden in Carnegie Hall, New York. Van tevoren was ik enthousiast, maar het viel een beetje tegen. We moesten lang buiten in de kou staan, omdat de logistiek slecht was. Mensen werden ziek.

,,Ik weet niet of ik in Nijmegen blijf. Als zich een nieuw pad opent, stap ik erop. Ik maak geen plannen voor de lange termijn.’’

Lees over alle geportretteerde sterke vrouwen in ons dossier De Nieuwe Marikens.

Ken je ook een sterke vrouw? Tip De Gelderlander via redactie.nijmegen@gelderlander.nl.

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.