Ingrid Braam: 'Ik wil tussen die gasten zijn'

De Nieuwe MarikensDe Nijmeegse fotograaf Sara Donkers en Gelderlander-redacteur Geert Willems zoeken sterke vrouwen in stad en streek. Vandaag: Ingrid Braam (49), begeleidster van daklozen en verslaafden.

Volledig scherm
Ingrid Braam. © Sara Donkers

,,Als kind van 5 jaar was ik al gefascineerd door daklozen. Mijn oma werkte bij de V&D en soms gooide ze overtollige spullen in een container. Dan kwam er een man met een lange grijze baard in een lange jas, om te kijken of er iets tussen zat. Toen ik 10 was zorgde ik al voor de kinderen van de achterbuurvrouw die dat zelf niet zo goed kon. Het was dus niet gek dat ik in de zorg terechtkwam.

,,Op de hbo-v wilde ik tot slot een extreme stage. Er was plaats in de Bijlmerbajes, in de psychiatrische toren bij de zware gevallen. Er waren veel incidenten. Ik herinner me iemand met een antenne in zijn hoofd, zodat hij in contact kon treden met buitenaardse wezens. Na anderhalf jaar wilde ik terug naar Nijmegen en kwam ik in de Pompe terecht. Na ruim drie jaar was ik de agressie helemaal zat. In korte tijd raakten zes collega's ernstig gewond. Maar dan moest ik wel de dader in de isoleercel opzoeken om te kijken hoe het met hem ging.

,,In De Hulsen, opvang voor daklozen, voelde ik me daarna dertien jaar lang helemaal thuis. Totdat de fusies kwamen en de bewoners nummers werden. Zo kwam ik bij de methadonpost aan de Oranjesingel terecht. Maar ook daar waren toestanden in de organisatie. Gelukkig was er het Leger des Heils. In Domus Nijmegen is er opvang voor 24 daklozen. Ik heb dus alle instanties wel gehad, ken de meeste bezoekers. Eén man kom ik telkens opnieuw tegen.

Quote

Ik heb alle instanties wel gehad, ken de meeste bezoekers. Eén man kom ik telkens opnieuw tegen

,,In 2012 kreeg ik de diagnose dat ik een erfelijke hersenaandoening heb, ADCA, waarbij mijn kleine hersenen verschrompelen. Ik heb moeite met evenwicht en coördinatie. Dat wordt steeds erger, ik zal in een rolstoel belanden. Het is zeldzaam: er wordt geen onderzoek gedaan en er zijn geen medicijnen. Mijn moeder van 70 heeft het ook, zij heeft 24 uur zorg nodig. Ik heb lang doorgewerkt, kon nog niet stoppen. Ik ben nu afgekeurd maar kan nog wel twee dagen vrijwilligerswerk doen. Ik wil tussen die gasten zijn.''

Lees over alle geportretteerde sterke vrouwen in ons dossier De Nieuwe Marikens.

Ken je ook een sterke vrouw? Tip De Gelderlander via redactie.nijmegen@gelderlander.nl.

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.