Marijke van de Pavert: 'Zachte krachten winnen'

De Nieuwe MarikensDe Nijmeegse fotograaf Sara Donkers en Gelderlander-redacteur Geert Willems gaan op zoek naar sterke vrouwen in stad en streek. Vandaag Marijke van de Pavert (1949), activiste in ruste.

Volledig scherm
Nieuwe Marikens Sara Donkers Marijke © Sara Donkers

,,Ik vind mijn leven geen succesverhaal, maar voel me wel een krachtige vrouw. Misschien wel omdat ik altijd mijn kwetsbaarheid durfde te tonen. Ik heb veel pijn gehad door een ernstige vorm van migraine. Dat heeft een kracht in me aangesproken. Zo'n aanval duurt drie dagen en dan lig ik in een donkere kamer en eet en drink ik niets. De laatste jaren komen dankzij een goed medicijn de aanvallen minder vaak.

,,Ik ben het vierde kind van een hechte boerenfamilie uit Varsselder-Veldhunten. Toen ik 8 was, kreeg ik buikvliesontsteking en ben ik bijna doodgegaan. Ik ben zelfs bediend. Ik moest tegen die pater zeggen wat ik nog op mijn geweten had. Ik dacht toen: ik ga waarschijnlijk dood, dus laat ik maar alles opbiechten, anders kom ik niet in de hemel. Ik had een stukje worst gegeten op vrijdag en als katholiek mag je dat niet.

,,Op mijn 18de ging ik naar de sociale academie en na mijn studie werd ik actief voor de SP. Ik was fulltime kaderlid, veertien jaar lang. Ik verkocht De Tribune en ging bijna elke avond langs de deuren. Ik leidde de vrouwenclub, we praatten, gymden en zongen strijdliederen, dachten dat we de maatschappij konden veranderen. Veel demonstreren ook. Ik vond de SP uiteindelijk te dogmatisch en ze zocht te weinig verbinding met gelijkgestemde groepen. Ik ben eruit gestapt.

,,Op mijn 43ste kreeg ik een baan als medisch maatschappelijk werkster in het ziekenhuis. Ik hielp mensen zoeken naar kracht en troost, als ze ongeneeslijk ziek waren en nog maar kort te leven hadden. Dat was een eer om te doen. Maar ook daar vocht ik tegen de boekhoudcultuur en de verzakelijking. Ik moest tijdschrijven, maar dat weigerde ik.

Quote

Ik hielp mensen zoeken naar kracht en troost, als ze ongenees­lijk ziek waren en nog maar kort te leven hadden

,,Nu ben ik gepensioneerd en blijf ik zoeken naar het positieve. Als ik boodschappen ga doen, ruik ik onderweg de seringen. Mijn levensmotto heeft Henriëtte Roland Holst goed verwoord: 'De zachte krachten zullen zeker winnen in het eind'.’’

Lees over alle geportretteerde sterke vrouwen in ons dossier De Nieuwe Marikens.

Ken je ook een sterke vrouw? Tip De Gelderlander via redactie.nijmegen@gelderlander.nl

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

In samenwerking met indebuurt Nijmegen

Nijmegen e.o.