Rina Veldhuysen. ,,Persoonlijk mis ik sinds de coronacrisis vooral sociale gezelligheid. Gewoon even eruit gaan. Een avondje met een groep vrienden bij elkaar zijn...”
Volledig scherm
Rina Veldhuysen. ,,Persoonlijk mis ik sinds de coronacrisis vooral sociale gezelligheid. Gewoon even eruit gaan. Een avondje met een groep vrienden bij elkaar zijn...” © Erik van 't Hullenaar

‘Door raambellen kunnen bewoners na soms wel 7 weken weer hun familie zien’

Het virus en ikRina Veldhuysen (46) werkt als verpleegkundige bij Liefkenshoek in haar woonplaats Heteren. Ze mist sinds de coronacrisis vooral sociale gezelligheid.

,,Nog steeds geen coronabesmettingen in Liefkenshoek. Heel fijn. Het was op het werk een leuke week, met Koningsdag als hoogtepunt. Ik had een Máxima-masker op en een collega een masker van Willem-Alexander. Geleend van mijn schoonmoeder. Zo kregen onze bewoners ondanks alles ‘hoog bezoek’. Even gek doen, dat deed de sfeer goed. Om 16.00 uur hebben we allemaal geproost op de koning.

We hoorden deze week dat een deel van de verpleeghuizen binnenkort weer visite krijgt. Dat vind ik spannend. Ik snap dat ze het proberen, we moeten een keer open. Maar er speelt toch ook angst mee. Gelukkig hebben we nog steeds voldoende beschermingsmiddelen. Ik blijf er dus nuchter onder. Het crisisteam, zoals dat heet, werkt elke dag aan de voorbereidingen. Hoe we voorzichtig open gaan het veiligst kunnen aanpakken.

Quote

We hoorden deze week dat een deel van de verpleeg­hui­zen binnenkort weer visite krijgt. Dat vind ik spannend

Rina Veldhuysen

We blijven tussendoor manieren bedenken om onze bewoners en hun familie en geliefden in contact te brengen. Nieuw is het ‘raambellen’. Dat is over de telefoon praten terwijl je elkaar door het raam op een paar centimeter afstand ziet. Met name voor familie is het erg prettig om hun geliefde vader, moeder, opa of oma weer eens in het echt te zien. Zij reageren vaak heel blij en ontroerd.

Voor sommigen is het namelijk wel 6 of 7 weken geleden dat ze elkaar zagen. Vlak voordat we op slot gingen door corona heerste het norovirus. Met het raambellen kunnen we toch weer een stukje contact teruggeven, dat is zo belangrijk.

Bevrijdingsfeest Wageningen

Op persoonlijk vlak mis ik sinds de coronacrisis vooral sociale gezelligheid. Gewoon even eruit gaan. Een avondje met een groep vrienden bij elkaar zijn, een kop muntthee drinken op het terras.

En nu het bijna 5 mei is, mis ik ook het bevrijdingsfeest in Wageningen. Ik ben opgegroeid in de straat waar het defilé gehouden wordt. Het is één groot feest. Tegenwoordig ben ik niet meer vaak in de drukke binnenstad te vinden wel, maar in het park.

Daar kan ik echt van genieten. Er is zoveel te doen. Zeker nu het 75 jaar bevrijding is, vind ik het jammer dat het niet doorgaat. Maar goed, dat is natuurlijk relatief. Er zijn echt belangrijkere dingen nu. Maar ik hoop volgend jaar stiekem wel weer met vrienden en familie te kunnen proosten op de vrijheid.”

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Betuwe