Volledig scherm
De Dinxperlosestraatweg in IJzerlo. © theo kock persfotografie

Lint eiken tekent de Dinxperlosestraatweg

mooiste straatIJZERLO - De karakteristieke eiken behoren van oorsprong niet tot het landschap, maar bepalen wel het beeld van de Dinxperlosestraatweg.

Tussen Aalten en Dinxperlo loopt door een laan van Amerikaanse eiken de Dinxperlosestraatweg. Aan de zo'n 8 kilometer lange provinciale N819 zijn naast de bomen vooral veel vrijstaande boerderijen te vinden. Halverwege ligt de kern van de buurtschap IJzerlo, hemelsbreed enkele honderden meters van de Duitse grens.

In deze kern wonen zo'n 150 mensen. De gemeenschap is echter bijna vier keer zo groot en woont grotendeels in het buitengebied. De meeste bebouwing in de kern is tegenwoordig te vinden aan de Kruisdijk. Toch stonden hier tot de jaren vijftig van de vorige eeuw alleen het dorpshuis en de school. De bedrijvigheid was te vinden aan de Dinxperlosestraatweg.

Smederij

Volledig scherm
Jan Willem Hoopman, directeur van machinebedrijf Holaras-Hoopman. Dit bedrijf zit al meer dan 100 jaar aan de Dinxperlosestraatweg. © theo kock persfotografie

Een belangrijke rol speelt hier al meer dan honderd jaar het bedrijf van de familie Hoopman. Vroeger was hier de smederij waar de boeren uit het buitengebied onder meer met hun paarden naartoe kwamen. Ze combineerden dat met een bezoek aan de tegenover gelegen bakker of manufacturenzaak.

Nu runt Jan Willem Hoopman op deze plek een bedrijf in landbouwmachines. Er werken vijftig mensen. De machines van het merk Holaras gaan de hele wereld over. ,,Bijzonder dat ons bedrijf hier zo veel traditie en geschiedenis heeft’’, vindt Hoopman. Zelf is hij aan deze straat geboren en getogen. ,,Ik fietste hier naar school en ik had mijn krantenwijk’’, vertelt hij. ,,Toen was het fietspad er nog niet. Dat is pas in de jaren zeventig gekomen. Daardoor is het nu wel een stuk veiliger.’’

Ter hoogte van de Bargerdijk gaat de Dinxperlosestraatweg over in de Aaltenseweg. Van daaruit is het nog zo'n 2 kilometer tot de dorpskern van Dinxperlo. De weg kent amper bochten en nodigt uit om wat gas bij te geven. Er zijn al veel ongelukken gebeurd. Mede daarom controleert de politie hier geregeld op de snelheid.

Vuistdik

Bovenal is de laan van eiken tekenend voor deze straat. Al behoren de bomen van oorsprong niet tot het essenlandschap. Ze zijn kort na de Tweede Wereldoorlog geplant. ,,Ik weet nog dat we hier als jongens stonden en dat het vuistdikke boompjes waren’’, vertelt bewoner Wim Kämink.

Alle eerdere artikelen in deze serie zijn te lezen in ons dossier Mooiste Straat.

kader
Wim en Dini Kämink uit IJzerlo
'Op zolder nog steeds een winkeltje'
Op de hoek van de Dinxperlosestraatweg en de Kruisdijk was de manufacturenzaak van de familie Kämink tot 1981 een begrip in IJzerlo. Sinds 1984 woont Wim Kämink (76) samen met zijn vrouw Dini (73) in zijn ouderlijk huis, naast de vroegere winkel.

De spullen uit de winkel stalden Wim en Dini begin jaren tachtig op zolder. ,,Je gooit niet zomaar alles weg’’, klinkt het. Na zijn pensioen - Kämink werkte veertig jaar bij het landbouwmachinebedrijf van Hoopman - heeft hij het geheel weer opgebouwd. Een officieel museum is het niet. Wel komen er geregeld belangstellenden kijken.

Het drukke verkeer hoort Wim Kämink allang niet meer. Hij is niet anders gewend. Des te meer geniet hij van de nabije omgeving. ,,Je loopt hier zo de natuur in en er zitten hier prachtige vogels’’, vertelt hij.

De buurt doet veel samen. ,,We helpen elkaar door wel en wee. Het liefst met wel. Dat is het gezelligst.’’

kader
Rudolf en Gerda Brunsveld uit IJzerlo
'Woensdag vroeg op om te bakken'
123 jaar bestond de buurtsuper van de familie Brunsveld, toen in 2016 de deur sloot. Toch is die deur nog altijd iedere woensdagochtend open. ,,Mensen vroegen of ik brood wilde blijven bakken’’, vertelt Rudolf Brunsveld. ,,Ze zeiden: 'Al is het maar één keer in de week. We doen het toch in de diepvries'.’’

Nog altijd staan Rudolf (69) en zijn vrouw Gerda (67) daarom op woensdag om 03.30 uur op. Omdat er voor zijn winkel geen opvolging was, is Rudolf Brunsveld zich vanaf 2009 tevens gaan richten op catering. Nu verzorgt hij buffetten bij mensen thuis.

Het contact in de buurt noemt Brunsveld heel prettig. Hoogtepunt zijn de jaarlijkse zomerfeesten in de derde week van augustus. De inwoners van de kern maken dan hun eigen wagen en met de wagens uit het buitengebied erbij vormt zich toch een flinke optocht. ,,Met tien tot twaalf wagens halen we dan de koning op. Dat is altijd hartstikke mooi.’’

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

Achterhoek