Volledig scherm
Zorgcentrum Meulenvelden aan de Marktstraat. Foto Theo Kock © theo kock persfotografie

Markthal als esthetisch en sociaal middelpunt

Mooiste straatDIDAM - De Kerkstraat in Didam telt meerdere winkels en enkele mooie oude panden zoals het voormalige Pius X-klooster. Maar de uitschieter is toch de Markthal die nog veelvuldig wordt gebruikt.

Begin jaren vijftig van de vorige eeuw staken Didamse boeren de koppen bij elkaar. Om vee te kunnen verhandelen, was een centrale plek nodig. Het leidde tot de opening op 2 april 1951 van de Markthal Didam. Het ontwerp is van gemeentearchitect P. Smulders die de hal schetste volgens de Delftse School.

Veemarkt

Volledig scherm
Harrie Loeters in de Kerkstraat met rechts de Markthal tijdens de weekmarkt op vrijdagmorgen. Foto Theo Kock © theo kock persfotografie

,,Er was behoefte aan de handel in vee’’, vertelt voorzitter Harrie Loeters, kleinzoon van de voorzitter van het eerste uur Hent Loeters. ,,Er werden vanuit de hele Liemers paarden en koeien ter verkoop aangeboden, maar vooral pluimvee, ganzen, geiten en varkens. Later werden alleen biggen verhandeld. Maar in 1972 stopte ook dat.’’

Het gebouw bestaat uit een grote hal van 850 vierkante meter. In 1954 volgde een uitbreiding en in 1958 werd een tweede hal haaks op de bestaande aangebouwd. Die beslaat 365 vierkante meter. 
Vanaf de jaren zestig werden er ook warenmarkten gehouden. En die zijn er nog steeds. Harrie Loeters: ,,Nu met wekelijks 24 ondernemers die vis, kaas, groenten, brood, bloemen, kleding, snuisterijen en beddengoed verkopen.’’

Daarnaast worden er evenementen gehouden, zoals oldtimershows, dierententoonstellingen, rommelmarkten en muziekoptredens. De Didamse kampioensbakker Paul Berntsen gebruikt de kleine hal rond oud en nieuw om er duizenden oliebollen te bakken. Dit jaar voor de tiende keer.

Renovatie

Loeters: ,,Alleen de weekmarkt kan niet uit. Daarom verhuren we de hal om het onderhoud te kunnen bekostigen. De grote renovatie in 2010 hebben we kunnen betalen door de verkoop van de voormalige woning van de marktmeester.’’

In 2010 is het dak vernieuwd, werden zinken goten aangebracht, werd de gezaagde dakrand in de originele stijl teruggebracht en is de schilder aan het werk geweest. Het historische pand is een gemeentelijk monument. Loeters: ,,Veel Didammers zijn er trots op dat het gebouw behouden is gebleven.’’

'Van doorgaand verkeer hebben we geen last'
Dorry en Eric van Onna woonden van 1988 tot 1994 aan de Marsweg alvorens ze aan de Kerkstraat terechtkwamen.

Dorry van Onna: ,,Dit is mijn ouderlijk huis. Voor mijn ouders werd het op een gegeven moment te groot en toen zijn mijn man en ik er na overleg in getrokken. De keuken en de badkamer werden verbouwd en we hebben de woning gemoderniseerd. We wonen er sinds 1994 en het bevalt goed. Van verkeer hebben we geen last en je zit tóch bijna in het centrum.’’

Er komt inderdaad nauwelijks verkeer voorbij omdat het laatste stuk van de Kerkstraat doodloopt. Dat alleen fietsers kunnen passeren, komt doordat de ooit doorgaande weg naar Loil door de bouw van woningen te smal werd. Het verhaal wil dat de perceelgrens te ver naar voren kwam door het verkeerd uitzetten van het bouwblok. Daardoor werd de weg te smal voor elkaar passerende auto's. Waarop de gemeente besloot doorgaand verkeer te weren.

Alle eerdere artikelen in deze serie zijn te lezen in ons dossier Mooiste Straat.

'Kleiner wonen in de voormalige pastorie'
Na het overlijden van haar man in 1990 en nadat de vijf kinderen waren 'uitgevlogen', werd Annie Peters de woning aan de Greffelkampseweg te groot. In 2001 kwam ze aan de Kerkstraat te wonen.

,,Ik deed vrijwilligerswerk voor de kerk. Ik hoorde dat een dame die in de pastorie woonde eruit ging. Toen heb ik het kerkbestuur benaderd en kon ik hier terecht. Dit was een dubbele woning voor twee priesters. Onder anderen pastoor Langkamp heeft hier gewoond.’’

Annie Peters heeft het er naar de zin, zegt ze. ,,Het wonen bevalt goed. Ik heb er nog geen moment spijt van gehad dat ik ben verhuisd. Je zit overal dichtbij; ik kan heel veel op de fiets doen. Contact met de buren heb ik niet heel veel. Maar als er wat is, kan ik er altijd terecht. Een buurman heeft me gezegd dat ik kan bellen als er wat is.’’

Alle eerdere artikelen in deze serie zijn te lezen in ons dossier Mooiste Straat.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

Liemers