Volledig scherm
Rokus van Blokland voor zijn mosterdmuseum aan de Boekholtstraat. Foto Theo Kock © DE GELDERLANDER

Mosterdmuseum is trekpleister in de Boekholtstraat

Mooiste straatDOESBURG - De Boekholtstraat is amper 200 meter lang, maar telt wel heel wat historische woonhuizen, pakhuizen én twee musea.

In het verlengde van de Doesburgse Kloosterstraat – die onder andere langs Het Arsenaal (1309) loopt – ligt de Boekholtstraat. Vanaf de kruising met de Kerkstraat (winkelstraat) voert deze straat over een kleine 200 meter langs eeuwenoude pakhuizen en woonhuizen met historische gevels. Veel van deze panden zijn gebouwd in de zeventiende eeuw.

De pakhuizen in het begin van de straat zijn tegenwoordig in gebruik door de ondernemers die  in de Kerkstraat hun zaak hebben. Daarboven zitten appartementen, maar pas verderop gaat de Boekholtstraat echt over in een woonstraat. Precies halverwege de straat is de er de mogelijkheid om de Heerenstraat in te slaan, die leidt richting de Gasthuiskerk. De Boekholtstraat zelf komt uiteindelijk uit op de Bergstraat.

Onbewoonbaar

Midden tussen de woonhuizen ligt de Doesburgsche Mosterd- en Azijnfabriek, een ambachtelijk bedrijf en museum ineen. Dit pand was aanvankelijk ook grotendeels woonhuis, maar het werd begin jaren 70 van de vorige eeuw onbewoonbaar verklaard. Sinds 1974 maken Rokus van Blokland en zijn vrouw Marian hier mosterd. Ook geven zij rondleidingen aan toeristen. Het museum trekt zo’n vijftienduizend bezoekers per jaar.

De mosterdfabriek levert onder meer aan supermarkten. Geregeld moeten vrachtwagens hier de smalle klinkerstraat in om glaswerk of mosterdzaad te leveren of om de pallets vol gevulde potjes weer op te halen. ,,Je mag hier bewijzen dat je een goede chauffeur bent’’, zegt Van Blokland. ,,Af en toe is het echt millimeterwerk. Daar neem ik m’n petje voor af.’’

Oorlogsmuseum

Schuin tegenover het mosterdmuseum is nog een museum te vinden. In het pand dat Herman Riewald (78) vroeger gebruikte als opslagruimte voor zijn schildersbedrijf, huist nu zijn museum De Maurits 1940-1945. Binnen zijn oorlogsmaterialen te zien, zoals Riewald die al sinds zijn elfde verzamelt. Jaarlijks komen er zo’n 3.000 bezoekers. Als het museum open is, staat er buiten een wachthuisje.

Naast de mosterdfabriek valt er een gat in de aaneengesloten rij van bebouwing. Hier ligt een stuk grond al ruim veertig jaar braak. Nu zijn er plannen voor de bouw van een nieuw huis met historische gevel. Over een jaar of twee moet hier een aaneengesloten geheel te zien zijn.

'Je bent hier van alle gemakken voorzien'
Eric Als Eric Hagelstein (57) door zijn voordeur naar binnenstapt, staat hij direct in de keuken, die overgaat in de woonkamer. Al was dat oorspronkelijk niet zo. ,,Ik heb alles hier in huis er wel uit gehad en er weer in gezet'', vertelt de man die hier sinds 1987 woont. ,,Dat klussen is ook een beetje hobby.’’

Tegenwoordig woont Hagelstein samen met zijn vriendin Marjo in de woning uit 1910, die behoort tot één van de nieuwere huizen in de straat. ,,Het is hier heel prettig wonen’’, vindt hij. ,,Een klein straatje, niet te druk en toch van alle gemakken voorzien.’’

Vorig jaar organiseerde Hagelstein samen met een buurman op het braakliggende stuk grond een buurtbarbecue. Het was de eerste ooit in deze straat. ,,En het was een groot succes'', blikt de initiatiefnemer terug. ,,Negentig procent van de buurt is wel geweest. Ik denk niet dat we het elk jaar gaan doen, maar het zal wel een keer herhaald worden.’’
Alle eerdere artikelen in deze serie zijn te lezen in ons dossier Mooiste Straat.

'Wij waren op slag verliefd op dit huis'
RosalieDe nu 30-jarige Rosalie Smeenk is geboren en getogen in de Boekholtstraat. Als jonge twintiger trok ze samen met vriend Sjoerd naar Arnhem, maar sinds een jaar is ze weer terug in de straat waar ze opgroeide. Nu woont ze samen met haar vriend en hun 1-jarige zoontje Mels op een steenworp afstand van haar ouderlijk huis.

Toen er in één van de oudste huizen in deze straat – het pand stamt uit 1611 – sprake was van verkoop, kreeg Smeenk direct bericht van haar moeder. Het was misschien wel de belangrijkste reden om terug te komen. ,,We waren op slag verliefd op dit huis'', vertelt ze. ,,Die man had hier veertig jaar gewoond. Er zit zoveel liefde in.’’

In de straat is nog veel als vanouds. Smeenk kent de buren nog en veel van hen kennen haar al uit de tijd dat ze hier als klein meisje door de straat stapte. ,,Mijn vriend komt ook uit Doesburg'', vertelt ze. ,,We hebben hier allebei een fijne jeugd gehad en dat willen we voor ons zoontje ook.''
Alle eerdere artikelen in deze serie zijn te lezen in ons dossier Mooiste Straat.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

Liemers