Volledig scherm
De Anholtseweg in Gendringen. © Jan Ruland van den Brink

Winkelpand detoneert in mooie omgeving

Mooiste straatGENDRINGEN - De bebouwing aan weerszijden van de Anholtseweg in Gendringen is prachtig, de her en der staande bomen evenzeer. De parels vormen villa Louise en 't Huys De Wildt.

De meeste woningen - bijna allemaal vrijstaand - zijn gebouwd rond de jaren dertig van de vorige eeuw, een handjevol andere panden kan tot nieuwbouw worden gerekend.

Het leegstaande pand van Woonplaza aan het begin van de Anholtseweg is de vier bewoners die we spreken een doorn in het oog. Het gebouw detoneert niet alleen met de omgeving maar nog liever hadden de bewoners gezien dat de komst van supermarkt Lidl naar het pand was doorgegaan. Maar burgemeester en wethouders van de gemeente Oude IJsselstreek hielden het tegen omdat de plek niet tot het 'kernwinkelgebied' wordt gerekend. Alleen daarbinnen staat het college nieuwe winkels toe.

Dichtbij

Gerrie te Pas is al op leeftijd en had graag een supermarkt tegenover haar huis gehad. ,,Jammer dat dat niet is doorgegaan, dan had ik lekker dichtbij boodschappen kunnen doen.’’

Dat vindt ook Tineke te Boekhorst (73), die bijna haar hele leven aan de Anholtseweg woont. Ze werd als Tineke Dahlhaus geboren in het 'huis met de trap', zoals ze het witte huis halverwege de Anholtseweg noemt. Die loopt vanaf de Oranjesingel in Gendringen tot aan de grens met Duitsland waar het vervolg Dwarsefeld heet.

Kazernegebouw

Tineke te Boekhorst: ,,Naast ons huis kwam in 1948 een kazernegebouw voor de marechaussee. Dat was een houten gebouw dat een eind van de weg werd neergezet. Ernaast stond een dienstwoning. Voor de kazerne had je een grote inrit waar de marechaussee met de auto kon voorrijden. Het was allemaal ruim, voor ons als kinderen prachtig want we konden er heerlijk spelen. In 1954 is de marechaussee weer uit Gendringen vertrokken. Toen heeft mijn vader het gekocht. Het pand is later in steen opgetrokken en verbouwd tot een dubbele woning. Aan de ene kant wonen mijn man Jan en ik, aan de andere kant onze zoon Freek en zijn gezin.’’

Een prettige bijkomstigheid is volgens Te Boekhorst dat de woning een eind van de Anholtseweg staat. ,,Er komt hier best veel verkeer over de weg. Maar daar merken wij hier eigenlijk niks van.’’

Door woningnood gaan inwonen bij schoonouders
Ciel Zestig jaar woont Gerrie te Pas in het huis (een gemeentelijk monument) aan de Anholtseweg. Ze woont in het huis van haar schoonouders. Tot 2009 samen met haar man die belastingconsulent was.

,,Hij is in 2009 overleden, had hier kantoor aan huis. Wij zijn in 1955 getrouwd. Er heerste toen woningnood, we konden geen huis vinden. Toen zei mijn schoonvader, die hier een timmerbedrijf had: 'Dan gaan we het boven verbouwen'. Tot 1968 hebben we op de bovenverdieping gewoond. Onze vier kinderen zijn daar geboren. Toen mijn schoonvader ermee ophield, konden we naar beneden en kregen er extra woonruimte bij. Nu is het allemaal te groot voor mij alleen en heb ik een gedeelte verhuurd.’’

Ze zegt veel steun te hebben aan de buren. ,,We hebben veel contact en hebben elkaar altijd over en weer geholpen. Al is het gezien mijn leeftijd inmiddels zo dat ik niet veel meer kan terugdoen.’’

Dinie Amting spant de kroon als het gaat om degene die er het langst woont. ,,Qua bebouwing is er niet zo veel veranderd. Er staan nog dezelfde huizen als in mijn jeugd. Alleen zijn ze in de loop der jaren verbouwd en opgeknapt.’’

Alle eerdere artikelen in deze serie zijn te lezen in ons dossier Mooiste Straat.

Van wonen op twee etages naar alles gelijkvloers
Ciel Ze hadden in 1997 een huis verderop aan de Anholtseweg verbouwd maar kozen er in 2003 toch voor om een woning naast de ouders c.q. schoonouders te betrekken.

Brunhilde te Boekhorst: ,,De ouders van mijn man Freek woonden al in deze dubbele woning. Dit vonden wij wat praktischer omdat we eerst op twee etages woonden en hier alles op de begane grond zit.’’

Het mooie aan de huidige woning vindt ze vooral de achtertuin die ruim honderd meter naar achteren reikt, en waar haar twee kinderen heerlijk kunnen spelen. Ze hebben uitzicht op de fraaie bomenrij langs de Langenhorstweg. ,,Je zit van hieruit zo in de Langenhorst. Dat is een mooi gebied waar ik vaak ga hardlopen.’’

Volgens Te Boekhorst is er een goed contact met buren, al kent niet iedereen elkaar. ,,Toen een jaar of wat geleden de weg was opgebroken was er geen verkeer. Toen is het contact over en weer intensiever geworden.’’

Alle eerdere artikelen in deze serie zijn te lezen in ons dossier Mooiste Straat.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

In samenwerking met indebuurt Doetinchem

Achterhoek