‘Precies 12 jaar na Turijn, geweldig’

Wüst pakt goudNa haar zilveren 3 kilometer, zaterdag, realiseerde Ireen Wüst zich op welke datum de 1500 meter in Gangneung stond geprogrammeerd. 12 februari 2018. ,,Op de dag af 12 jaar na mijn eerste goud in Turijn.” 

Volledig scherm
Een dolblije Ireen Wüst. © Pim Ras

Door Rik Spekenbrink

Alsof het verhaal nog niet bijzonder genoeg was. Toen ze vanmiddag naar de streep rolde voor de start van haar 1500 meter, hoorde ze de speaker in de Oval. Die vertelde het publiek dat Wüst alle kleuren olympische medailles op deze afstand al in haar prijzenkast had hangen. Het gaf haar nóg een beetje extra druk. ,,Dit is je dag, dit wordt je dag”, zei ik tegen mezelf.

En toen startte ze vals. Maar er was niets dat haar van de wijs kon brengen. ,,Het gebeurt me wel vaker, hoor.” De eerste kruising was ook verre van ideaal, toen Brianne Tutt ineens vlak voor Wüst opdook. ,,Ik dacht: wat moet die hier nou? Dat kostte even twee scheldwoorden. En toen weer verder.”

Ze schaatste naar 1.54,35. En toen begon het grote wachten. De laatste races waren zenuwslopend geweest. ,,Ik durfde niet te kijken. Ik hoorde Rutger en Wouter (coaches Tijssen en Olde Heuvel) wel praten. ‘Dit is hard, dit is goed, dit mag’. Ik zei alleen maar tegen mezelf: laat het genoeg zijn, laat het genoeg zijn.” Bij het laatste rechte stuk van Miho Takagi durfde ze weer naar het scherm te kijken, naar die verfoeide rode lijn. Maar ze zag dat die lijn eerder bij de finish was dan Takagi. Goud.

Quote

Ik had de druk afgelopen maanden en jaren zo enorm opgevoerd voor mezelf

Ireen Wüst

De ontlading was enorm. ,,De spanning was zó groot. Ik had de druk afgelopen maanden en jaren zo enorm opgevoerd voor mezelf. Dan zijn de vreugde en opluchting dus ook veel groter. Het moest ook wel gebeuren vandaag, want als ik reëel ben ga ik de 1000 meter hier niet winnen. De ploegachtervolging had ook gekund, maar dat is toch iets anders als een individuele medaille. Dat het me nu weer lukt, is heel speciaal. Ik heb er nog geen woorden voor”, zei Wüst in de internationale persconferentie, net nadat ze premier Mark Rutte aan de telefoon had gehad.

Waarom het Wüst weer gelukt was om te pieken op het moment supreme? Ze kwam met het antwoord dat ze al weken, maanden, jaren geeft. ,,Hoe groter de wedstrijd, hoe beter ik ben. Ik ben niet bang voor belangrijke races, ik houd ervan.”

Nog even een dopingcontrole en dan, voor de tweede keer, naar het Holland Huis. ,,Maar het echte feesten bewaar ik voor na de Spelen. Want ik heb hier nog twee afstanden te rijden.”

Volledig scherm
Ireen Wüst, gespannen in afwachting. © Pim Ras