Volledig scherm
Al Limoncello in Lathum. © Jan Ruland van den Brink

Restaurant Al Limoncello is Lathum in het zuiden

over de tongWie de zon achter Lathum wil zien zakken, kan het beste bij Al Limoncello op het terras gaan zitten. Met een beetje geluk toetert het verkeer voor nog meer Italiaanse beleving.

Het is de eerste warme dag in mei en wij gaan eten bij Al Limoncello. Dat is een goede keus qua stek, want hier heb je vanaf het terras op hoogte een waanzinnig mooi uitzicht op links de kerk van Lathum en rechts de heuvels van de Veluwezoom.

Als klapstuk zakt de zon als een rode bal achter de akkers. En ja hoor, dat stoppelveld is ook nog een wijngaard in wording.

Althans, dat is wat de eigenares en tevens gastvrouw ons in geuren en kleuren vertelt. Ze loopt van de keuken in het souterrain door het restaurant en van links naar rechts over het terras.

Borden en flessen wijn worden aangerukt, ondertussen geeft ze nog even snel de bakken met violen een slok water.

De kaart

De kok maakt wekelijks een ander menu, waarbij gasten kunnen kiezen uit vis, vlees of vegatarisch. De menu’s bestaan uit voor-, hoofd- en nagerecht en een kaasplank.

Vier gangen kost 39,95 euro per persoon, drie gangen 34,95 euro.

Daarnaast de keuze uit acht voorgerechten waaronder salade, soep, visterrine of een Flammkuchen. De hoofdgerechten bestaan uit pizza of huisgemaakte pasta.

De glazen weer vol

Met een glas prima witte wijn, de ondergaande zon, de bloemen in plastic bloembakken en de auto’s die vlak langs de balustrade rijden voel ik me als op zomervakantie in Italië. De amuse met een plak coppaham en een gemarineerde olijf is smakelijk.

Al Limoncello biedt de keuze uit vis, vlees of vegetarisch. Een ‘wandeling door Italië’ noemt de gastvrouw haar viergangenmenu.

Ze schenkt ondertussen ongevraagd de glazen weer vol en de kok komt vanuit zijn keuken richting tafel met het voorgerecht. Het zijn twee borden met links een carpaccio, rechts een visgerecht en een klein glaasje met soep.

Een prima startrondje

Het warme soepje heeft een de smaak van rijpe tomaten. Eenvoudig, lekker, niet te zout en een goede structuur.

Op het visplateau liggen twee plakken van twee verschillende terrines. De ene is van zalm en dille en de andere met zalm, roodbaars en dille. Een mooie zachte smaak en lekker met het gegrilde brood met olijfolie.

De carpaccio is van rosbief, wat niet heel gebruikelijk is, maar wel lekker wegkauwt doordat het meer structuur heeft dan een runderlende. De truffelmayonaise maakt het vettig en de pijnboompitten zijn vervangen door amandel. Een prima startrondje. Eenvoudig, maar dat past wel bij de Italiaanse keuken.

Ondertussen wijst de gastvrouw ons op de hazen in het veld, vliegen de zwaluwen om ons heen en toetert een bekende ter hoogte van het terras.

Garing van de roodbaars

Onze tweede gang bestaat uit een visgerecht en een vleesgerecht. Handig zou zijn om die in het midden te zetten zodat we kunnen delen, maar we krijgen willekeurig een gerecht voor ons gezet en ruilen dan maar halverwege.

Ik start met het visgerecht, waarbij de uitleg ontbreekt.

Ik zie roodbaars met zeekraal op een bordje met spaghetti in lichte saus. De spaghetti is goed qua garing. De saus, wat room met knoflook en tomaten, had langer moeten staan zodat de smaak zoeter was geweest.

De zeekraal geeft bite en hartigheid aan het gerecht. Doodzonde is dan toch de garing van de roodbaars, die echt niet goed is. De vis heeft te lang in de pan gelegen en dan is het fraaie ervan af. Door de nattige saus gaat het nog, maar eigenlijk is de vis droog gebakken.

Quote

Het terras van Al Limoncello is op een zomeravond een van de mooisten van de regio.

Verpest door het fornuis

Het vleesgerecht heeft hetzelfde euvel. Op het bord ligt rundvlees dat de grijze kleur heeft van een te lange garing. Het stuk rundermuis, dat je kunt braden als een rosbief, is volledig gaar gebakken.

Omdat het vlees heel mager is, is dat niet handig. Het droogt uit en wordt taai. En dat is ook op dit bord het geval. Het vlees is van prima kwaliteit, maar verpest door het fornuis.

De saus met onder meer paprika en tomaat heeft veel smaak, maar niet door het lang te laten trekken. Hier lijkt een lepel zout of poeder aan toegevoegd te zijn die de groente overstemt. De wijnen zijn onveranderd goed.

Typisch Italiaans likeurtje

Limoncello is een Italiaanse drank, met een alcoholpercentage van tussen de 25 en 30 procent, die wordt gemaakt van citroenen. Het is vergelijkbaar met Nederlandse citroenbrandewijn. Traditioneel werd limoncello gemaakt met citroenen uit de omgeving van Sorrento.

Later werden ook citroenen uit andere regio’s gebruikt. Het is een likeur die je eenvoudig zelf kunt maken. Voor het beste resultaat wordt alcohol van 96 procent gebruikt.

 De hoeveelheden variëren, maar over het algemeen wordt aan een halve liter alcohol de schil van vijf citroenen toegevoegd. Na minimaal drie weken wachten wordt een siroop toegevoegd. Na circa tien dagen wordt de drank gefilterd, overgegoten en is de limoncello geschikt voor consumptie.

Een hartstochtelijke maakster 

Volledig scherm
Al Limoncello in Latum. © Jan Ruland van den Brink

Als derde gang krijgen we een plateau met veel zoet. Opmerkelijk, omdat zoet toch de afsluiter is in veel gevallen. Het bestaat uit een plank met een compote van rabarber en ricotta, een glaasje goed pistache-ijs met room en een chocoladetaartje.

De laatste is vrij zwaar naast al dat andere zoet. De gastvrouw, zelf een hartstochtelijke maakster van limoncello, schenkt een glas van de Italiaanse drank met bascilicum in, met een prachtige groene kleur, en een limoncello gemengd met schapen- en geitenmelk.

 Vooral de laatste is smakelijk door het zachte van de room en het friszure van de citroen.

Als afsluiter, het kan maar blijft verkeerd om voelen, de kaasplank. De kok heeft even geen idee waar de witschimmel vandaan komt omdat hij de verpakking kwijt is, zo meldt hij ons.

Maar het is wel een lekkere kaas. Net als de roodschimmel en de blauwe met een zoetige cracker. De vijgenchutney en het vijgenbrood kleden de plank aan.

Conclusie: Het terras van Al Limoncello is op een zomeravond een van de mooiste van de regio. Hier past ook prima de eenvoud van de Italiaanse keuken, maar dan is het wel zaak om de basis in de keuken ook goed te doen.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Liemers