Volledig scherm
Margreet Blanken. © Marc Pluim

Actrice Margreet Blanken groeide op het water op: ‘Eenvoudig, maar we waren tevreden’

De favoriete plek van...ARNHEM - Gevoelens van weemoed, nostalgie, zelfs melancholie. Ze komen naar boven als de Arnhemse actrice Margreet Blanken (77) over de Rijnkade langs de Rijn loopt. De Rijn doet de schippersdochter denken aan die eerste, zo belangrijke jaren uit haar leven. ,,Ik weet nog dat we over de Rijn langs Arnhem voeren. Mijn nichtje werkte op de Rijnkade. Als we Arnhem passeerden, drukten we flink op de scheepstoeter tot zij het in de gaten kreeg en werd er heftig over en weer gezwaaid.’’ 

De in Zaandam geboren theatermaakster en actrice - bij het grote publiek het bekendst van haar rol als zuster Reini in Medisch Centrum West - was een gelukkig kind op de Wuta, het schip waar ze opgroeide. Het leven was er eenvoudig. Maar ondanks alle eenvoud kwamen Blanken en haar zus en broertje niets te kort. ,,We hadden alleen een radio. Een telefoon hadden we niet, televisie bestond nog niet. We deden veel in het huishouden en kregen niet zo veel. Hadden we ook niet nodig. We waren tevreden met wat we hadden.’’

Internaat

Volledig scherm
Margreet Blanken bij de Rijn. © Marc Pluim

Naar een schippersinternaat hoefde Blanken niet. Schippersscholen en kleine dorpsscholen waren het waar Blanken heen ging. Tenminste, op dagen dat het schip aan wal lag. Dat had een keerzijde. Langdurige vriendschappen opbouwen met klasgenootjes zat er amper in. ,,Ik wist niet beter, het was vanzelfsprekend. Het was altijd leuk om naar school te gaan. Zat je even niet op dat schip opgesloten. Dat veel kinderen bij allerlei clubjes zaten en met vriendinnen naar het zwembad gingen, ontdekte ik later. Pas na mijn kindertijd op het water.’’  

Verstoppertje spelen met haar broer en zus, kattenkwaad uithalen bij de havens van Rotterdam en fietsen in het ruim, als dat leeg was. Mooie herinneringen heeft ze genoeg. Ook heel dierbare. Door het eten van tarwe en lijnzaad uit de lading lag Blanken een maand in het ziekenhuis met paratyfus. Haar zusje en moeder gingen naar de film Assepoester. Zonder de kleine Greetje dus. ,,Maar eenmaal beter kreeg ik het mooiste cadeau dat ik op dat moment kon wensen. Mijn vader nam me mee naar Assepoester. Dat is een van m'n dierbaarste herinneringen.’’

Dommerdje

Blanken schiet vol als ze het heeft over haar vader. Ze was pas tien toen hij overleed. Hun band was ongekend. ,,Gek hé, dat dit me bijna 70 jaar later nog zoveel doet? Ik hield zo veel van hem’’, zegt ze met tranen in de ogen. Haar moeder bleef nog een paar jaar op het schip, kreeg hulp, maar hield het uiteindelijk niet vol. Vanaf haar twaalfde woonde ze bij haar tante in Velp. ,,Ik moest de lagere school nog afmaken, omdat ik aan boord minder de kans kreeg naar school te gaan. Ik was bijna veertien toen ik klaar was. Mijn acteertalent ontdekte ik pas in mijn tienerjaren. Ik voelde me best een dommerdje toen ik op de Toneelschool kwam. Van Shakespeare had ik nog weleens gehoord, maar daar bleef het wel bij.’’

Met een fijn gevoel kijkt de actrice terug naar haar jeugd op het schip. ,,Of het nu de Rijn, Maas, of Waal is: de herinneringen aan mijn kindertijd komen altijd.’’ 

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.