Volledig scherm
Emma Voerman. © Erik van 't Hullenaar

De onzekere Jacob Jan werd de elegante Emma: ‘Ik ben van mezelf gaan houden’

DOORWERTH - Ze vond zichzelf lelijk, vermeed spiegels. Voelde zich anders en had allerlei innerlijke strubbelingen. Het leven lachte Emma Voerman (56) niet bepaald toe. Nu heeft de Doorwerthse het verleden achter zich gelaten. Begin 2017, op haar 55e, ging ze in transitie. Van een onzekere man werd ze een elegante vrouw. Ze voelt zich beter dan ooit. ,,Ik ben van mezelf gaan houden.’’

Diep van binnen zat ‘het er heus al in’. Jacob Jan, zoals Emma vroeger heette, was schuchter. Zo iemand die als laatst bij gym werd gekozen. Iemand ook die vooral vrouwelijke vrienden had. Jurken vond hij stiekem ‘altijd al wel leuk’. Ondanks die diepe gevoelens, leefde Voerman het leven ‘zo normaal mogelijk’. Onzichtbaar zijn; dat wilde ze, toen ze ‘van buiten’ nog man was. Ze ging studeren, had vriendinnetjes. Trouwde, kreeg vier kinderen en had een fijn sociaal leven.

Hoogsensitiviteit

Ze leefde het leven alsof er niets aan de hand was. En toch: er speelde wél ‘iets’. Diep in haar hart liep Voerman rond met een enorm schuldgevoel. Vanwege haar hoge mate van hoogsensitiviteit wilde ze zich aan iedereen aanpassen. ,,Stond ik met rockers, vond ik opeens rockmuziek mooi. Dan zei ik niet dat ik eigenlijk veel liever naar ABBA luisterde. Overal zocht ik acceptatie. Die aanpassingsdrift uitte zich heel erg. Ik luisterde altijd naar mijn ‘interne criticus’, zoals ik hem noem. ‘Pas je aan’, zei die me, ‘anders lig je er uit’. Ik mocht echt niet denken dat ik me meer vrouw voelde en onderdrukte die gevoelens.’’

Het leven nam een andere wending aan na een flinke afvalpoging. Bij Voerman ontstonden plots mannenborstjes. Die mochten niet weg. ,,Ik vond ze mooi en zocht er op internet meer info over. Zo kwam ik op sites en fora over transgenders. ‘Dit gaat over mij’, wist ik. Ik schrok ervan, zo erg kon ik me in zaken herkennen.’’

Shoppen

Begin vorig jaar wist ze het: ze móest in transitie. Ze startte een traject voor een geslachtsverandering bij het VUmc in Amsterdam. Een moeilijke stap, maar wel eentje die geaccepteerd werd in de omgeving. Ze ging dan wel uit elkaar van haar vrouw, maar de twee hebben nog steeds goed contact. Ook haar kinderen reageerden ‘geweldig’. ,,Daar was ik héél blij mee. Ze zijn mij blijven accepteren en gaan al sinds vlak na mijn transitie met mij als vrouw de stad in. Dan gaan we bijvoorbeeld samen shoppen. Ik heb maar weinig mensen verloren na de transitie.’’

Ook aan haar zogeheten ‘interne fan’ heeft Voerman veel gehad. ,,Dat is het tegengestelde van de criticus. ‘Je bent oké zo, je hebt het goed gedaan’, houdt dat stemmetje in m’n hoofd mij voor. Ik heb daar echte gesprekken mee.’’

Quote

De kinderen zijn mij blijven accepteren en gaan al sinds vlak na mijn transitie met mij als vrouw de stad in. Dan gaan we bijvoor­beeld samen shoppen.

Emma Voerman

Jurk

Volledig scherm
Emma Voerman. © Erik van 't Hullenaar

Lippenstift, oogschaduw, nagellak, roodgeverfd haar, getatoeëerde wenkbrauwen en oorbellen: wie Voerman ziet, zou zomaar kunnen denken dat ze altijd al als vrouw door het leven ging. Die vrouwelijkheid uiten was alleen geen makkie. Ook niet de aankoop van die eerste jurk. ,,Uiteindelijk bestelde ik die online. Ik paste hem en vond het geen gezicht. Dat was zó ellendig. Gelukkig was het maar een verkeerde keus. Later ging ik met een vriendin shoppen en trok ik een blauwe jurk aan. ‘Wat ben ik elegant, dít ben ik’, was wat ik dacht.’’

Wat vooral moeilijk was: voor het eerst met een jurk voor de spiegel staan. ,,Ik vond dat nog enger dan ermee op straat lopen. Zoiets is een typisch voorbeeld van eenzame moed: het is voor jou iets heel groots maar er is niemand die voor je applaudisseert. Mensen snappen niet dat het zo spannend is, alleen je ‘interne fan’. Complimenten van mensen die me dapper vonden, kreeg ik pas toen ik op straat in m’n jurk rondliep. Terwijl dat voor mij toch wat minder heftig was. Het is een voorbeeld van glanzende moed.’’

Geen spijt

Dolblij is Voerman met haar transitie. Spijt dat ze die pas op latere leeftijd in gang heeft gezet, heeft ze niet. ,,Het moest gewoon zo lopen, ik ben nu hartstikke gelukkig. Ik kon het ook niet eerder. En doordat mijn transitie pas zo laat kwam, heb ik wel mooi vier kinderen kunnen krijgen.’’

Op 15 november geeft Voerman om 20.00 uur de theaterlezing ‘Ontmoet je interne fan’ in Concertzaal Oosterbeek. Daarbij gaat ze ook meer in op begrippen als interne fan, interne criticus, eenzame moed en glanzende moed. Een kaartje daarvoor kost 15 euro. 

Quote

Het moest zo lopen, ik ben nu hartstikke gelukkig. Ik kon het ook niet eerder. En doordat mijn transitie pas zo laat kwam, heb ik wel mooi vier kinderen kunnen krijgen

Emma Voerman
De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.