Volledig scherm
Opa John van Beem met zijn kleinkinderen in de drumkamer. © Jan Ruland van den Brink

John (62) maakt zijn hoofd graag leeg achter het drumstel

Welkom in mijn kamerIn de wekelijkse rubriek ‘Welkom in mijn kamer’vertellen mensen over hun opmerkelijke ruimte in huis. Dit keer: John van Beem (62) uit Zevenaar.

,,Toen we dit huis kochten kwam een lang gekoesterde wens uit: mijn eigen drumhok. Het is niet groot maar door de box in box-constructie wel heel goed geïsoleerd. Nu kan ik 24/7 akoestisch drummen, als ik wil. Ik speel al vanaf mijn 12e, nu 50 jaar dus, en de laatste 20 jaar zit ik in een band.” 

Repetities in Veenendaal

,,Elke maandagavond ga ik naar Veenendaal voor de repetities. Zo’n zeven keer per jaar treden we op met Funk Delight. We spelen funk-, pop- en jazzcovers met een eigen twist. Naast mijn leuke maar vaak ook stressvolle werk als interim-manager is het een heerlijke hobby. Al is het wat uit de hand gelopen. Vóór de repetitie denk ik vaak dat ik te moe ben of ik heb geen zin, maar ben ik eenmaal aan het drummen dan verdwijnt alles uit mijn hoofd. Ik denk dat dat vooral gebeurt als je zelf muziek speelt. Niet als je er alleen naar luistert.”

,,Achteraf bezien had ik liever een conservatoriumstudie gedaan, dan MTS. Ik ben beroepsmilitair geweest, heb daarna verschillende studies gedaan, was een tijdlang werkzaam als consultant bij een bedrijf en ben nu ZZP-er. Ik heb mezelf in mijn vrije tijd het drummen geleerd, vooral door te kijken naar anderen.” 

Ritmegevoel

Volledig scherm
Opa John van Beem met zijn kleinkinderen in de drumkamer. © Jan Ruland van den Brink

,,Ik kan geen noten lezen. Je moet er natuurlijk wel ritmegevoel voor hebben en het talent om met vier ledematen verschillende dingen te doen. Mijn vrouw en ik gaan vaak naar popconcerten van heel uiteenlopende groepen en zangers. Ik probeer dan altijd zo te gaan zitten dat ik de drummer goed kan zien.”

,,Afkijken is mijn manier van leren. Ik pas dat ook vaak toe in mijn werk. Na mijn pensionering ga ik nog meer muziek maken. Maar ik heb geen hogere ambities, hoor. Verder hoop ik veel te reizen en wil ik ook nog een roman schrijven. Het concept ligt er al. De laatste jaren passen we regelmatig op onze kleinkinderen. Daar hebben we het heel fijn mee. Scott en Mick vinden het drummen ook erg leuk. Ik probeer ze het een beetje te leren door het voor te doen, maar zal ze ook stimuleren later les te nemen bij een professional. Ik leer ze ook om hun oren goed te beschermen. Het is zo leuk om ze bezig te zien. Onze kleinkinderen maken ons echt gelukkig.” 

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.