Thérèse van Bakel.
Volledig scherm
Thérèse van Bakel. © Gerard Verschooten

Thérèse is maatschappelijk werkster op school: 'Er komen hier veel verdrietige verhalen op tafel'

Welkom in mijn kamerIn de rubriek 'Welkom in mijn kamer' vertellen mensen over een opmerkelijke ruimte in hun huis. Dit keer: Thérèse van Bakel, die schoolmaatschappelijk werkster is op het Flex College in Nijmegen.

,,Ik vind het belangrijk om in deze kamer voor een fijne sfeer te zorgen. Zowel voor de jongeren als voor mezelf. We moeten ons hier allemaal thuis voelen. Mijn werkkamer is opvallend anders dan de andere kamers. Ik houd niet van witte muren en saaie meubelen. Dat zie je ook bij mij thuis, het lijkt daar meer op een museum.”

Boze en verdrietige verhalen

Volledig scherm
© Gerard Verschooten

,,Ik ben voor mijn werk 25 uur per week in mijn werkkamer en er komen veel boze en verdrietige verhalen op tafel. Van jongeren die het niet redden op een reguliere middelbare school. Bijvoorbeeld door een vastgelopen thuissituatie, een stoornis zoals autisme of adhd, of een combinatie.”

,,De jongeren krijgen hier op het Flex College gewoon onderwijs, maar de groepen zijn klein en de begeleiding is uitgebreid. Ik houd hier intakegesprekken. Als het nodig is, geef ik verdere ondersteuning. Ook onderhoud ik contact met de hulpverleners van buiten de school en met ouders of verzorgers. Wat ik probeer, is de jongeren inzicht te geven in hun eigen functioneren. Daarom wil ik dus ook zorgen voor een fijne sfeer.”

Quote

Ik ben voor mijn werk 25 uur per week in mijn werkkamer en er komen veel boze en verdrieti­ge verhalen op tafel. Van jongeren die het niet redden op een reguliere middelbare school.

Thérèse van Bakel

Bloemen, spiegels en foto's 

,,Op mijn vrije dagen ben ik gaan schilderen. Ik houd van rood, oranje, rose en aubergine. Een oude tafel nam ik mee van huis, het bankje heb ik gekregen. Verder staan er kasten met mijn studieboeken, veel kunstbloemen, spiegels, foto's en theekopjes met bloemen.”

,,Ik drink altijd thee met mijn bezoekers. Ze vinden het hier meestal gezellig. Een enkeling, voor wie het te veel prikkels zijn, lost dat op door zich op één ding te richten. Het raam met uitzicht vind ik erg fijn. Ik voeder de vogeltjes met een bakje aan de buitenkant.”

,,Soms ga ik met de jongeren wandelen, want als je benen én je hoofd bewegen, gebeuren er andere dingen. Bij dit werk ligt mijn hart. Het is zo mooi om te zien dat onze jongeren steviger en met meer vertrouwen de deur weer uitgaan. Je maakt soms echt wondertjes mee.”