Piet Janssen-Groesbeek uit Cuijk: 'Ik wil uit de oorlog!'

VideoPiet Janssen-Groesbeek uit Cuijk en Gerard Broekhoff uit Amersfoort bezweken aan de gevolgen van Q-koorts. Nabestaanden vertellen het verhaal van de slopende ziekte.

Volledig scherm
Piet Janssen-Groesbeek uit Cuijk, overleden op 11 april 2015, 75 jaar © copyright Marc Bolsius

Vanochtend stond Annie Janssen - Groesbeek (75) nog even tegen de foto van Piet op het tafeltje in haar Cuijkse woonkamer aan te praten. 'Zorg dat ik het goed kan vertellen, vanmiddag bij het interview', zei ze. Het lukt haar, tussen de tranen door. Haar verhaal, in fragmenten:

,,Met carnaval 2012 bleek Piet een aneurysma te hebben. We waren even naar de optocht gaan kijken. Mijn man had al niet zo'n zin, hij zat niet lekker in zijn vel. We waren in het buurthuis hier vlakbij. Op een gegeven moment zei hij: 'Ik ga, blijven jullie maar.' Maar hij heeft de deur niet eens gehaald. Hij is voor de voordeur van het buurthuis gaan zitten, mijn zoon heeft 112 gebeld. Het was een gesprongen aorta. In de buurt van zijn rug, dat was nog zijn geluk. Nou ja geluk, achteraf kun je daarover twisten ... Anders had hij het toen al niet overleefd."

Reuma

Quote

Ik dacht: als het maar geen kanker is. Het was Q-koorts, maar dat bleek veel erger dan kanker.

Annie Janssen - Groesbeek

,,Hij was na de operatie niet meer de man die ik kende. Hij wou niet meer fietsen, niet meer wandelen. Piet had al 40 jaar reuma. De artsen in de Sint Maartenskliniek in Nijmegen zeiden: de reuma speelt weer op. Ze gaven telkens andere spuiten. Omdat de oude niet meer werkten, dachten ze. Maar dat was het natuurlijk niet. De artsen dachten nooit aan iets anders dan reuma. Ze hadden toch een keer bloed kunnen prikken op Q-koorts? Maar nee. Bij controle vonden ze steeds lekjes. De gevolgen van het aneurysma, dachten ze. Maar het was dus gewoon de Q-koorts."

,,Mijn man werd steeds slechter, steeds moedelozer. In oktober 2014 was ik achter bezig om bladeren weg te vegen. 'Pak ook eens een bezem', zei ik tegen Piet. Dat deed hij dan wel. Maar toen hij bezig was, kreeg hij het gigantisch in zijn rug. Spit, zei de huisarts. Ingezakte ruggenwervel, zei het ziekenhuis. Niet dus."

Zie ookDossier Q-koorts

,,We stonden thuis in de badkamer, toen ik zei: 'Wat heb jij een grote bal in je zij.' De dokter zei: 'Je darmen spelen op.' Maar ook dat klopte niet. Het was een enorm abces. Eind 2014, bijna drie jaar na het aneurysma, ging hij naar het Radboud en toen constateerde de arts dan eindelijk Q-koorts. Na de diagnose belde mijn man. 'Weet je wat ik heb?', vroeg hij. Ik dacht: als het maar geen kanker is. Het was Q-koorts, maar dat bleek veel erger dan kanker."

,,Daarna werd het steeds slechter. Hij kreeg ook nog eens een delier (acute verwardheid die vaak gepaard gaat met angst, hallucinaties en onrust, red.). Mijn man lag op een bed in de woonkamer. Ik werd 's nachts wakker omdat ik hem bij de trap hoorde. Daar was hij naar toe gekropen. 'Ik wil uit de oorlog!', riep hij. De volgende nacht droomde hij dat het huis in brand stond. Mijn man heeft enorm geleden. Op het eind was hij zo vermagerd. Een zielig hoopje. Het was vernederend."

Afgescheept

Volledig scherm
Annie Janssen-Groesbeek © copyright Marc Bolsius

,,Ik ben door de artsen gewoon afgescheept, zo voelt dat. Waarom hebben ze niet aan Q-koorts gedacht? Ik kan het niet loslaten: ga ermee naar bed en ik sta ermee op. Elke avond heb ik slaappillen nodig om de nacht aan te kunnen, anders blijf ik de film in mijn hoofd telkens maar afdraaien. Ik lees alles over Q-koorts: dat doe ik voor Piet. Ik denk niet dat ik er ooit nog aan zal kunnen wennen, dat hij er niet is."

Maasland