Volledig scherm
Ineens was het donker in Culemborg. © DG

Ruim vijf uur in een stad die uitgestorven lijkt

blogMensen spraken over de tranen van keeper Gianluigi Buffon na de uitschakeling van Italië. Ik zag het niet. En niet omdat ik een voetbalhater ben, integendeel zelfs. Vanwege de stroomstoring doolde ik in het pikkedonker rond in Culemborg.

Ineens, uit het niets, was het aardedonker om mij heen. Ik sprong op van tafel, en spurtte naar buiten. In mijn joggingbroek, met versleten sloffen aan en ongekamd haar stond ik daar. Er was toch niemand die mij zag. De straat, heel de stad en zelfs de wijde omgeving bleek zonder stroom te zitten.

"En wat zijn je gevoelens erbij?", vroeg mijn chef door de telefoon, die mij pas een paar uur later te pakken kreeg. Opeens was ik een verslaggeefster ter plaatse zonder er ook maar iets voor te hoeven doen. Ruim vijf uur bivakkeerde ik in een stad die uitgestorven leek. Achteraf hoorde ik geruchten over plunderingen en geweld. Had ik dan niet goed gekeken? Was ik wel oplettend genoeg geweest?

Met mijn mobiel en fietslampje in de hand liep ik door de donkere straten. Op de plek waar het vaak volstaat met rondhangende jongeren bleef het stil. De peuken en blikjes op de grond waren in het duister gehuld. Op enkele vernielingen na bleek er helemaal niets gebeurd te zijn.

Het gebrabbel van Buffon hoorde ik niet. Vanuit mijn slaapkamerraam luisterde ik naar de stem van de politieagent. "Hier spreekt de politie. Bereid u voor op de nacht", klonk het door de speaker. De voetbalwedstrijd was in 0-0 geëindigd, las ik in een appje. Ik had er niets van gemerkt.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Rivierenland