Volledig scherm
PREMIUM
René Busropan, conciërge op het Zeldenrust Steelantcollege in Terneuzen. © Joost Hoving

Vier conciërges over hun wereldbaan: 'Waar blijft de Dag van de Conciërge?'

Alles draait om hen, op alle scholen. Dat was al zo in mijn tijd als leraar. Zelf zeggen vijf conciërges het zo: ‘We zijn de schakel tussen docenten en leerlingen’, ‘we zijn het hart van de school’ en ‘we zijn onmisbaar’. Zonder de directie draait een school gewoon door. Zijn er wat docenten ziek, dan ook. Maar staken de conciërges, dan is er chaos.

Het zijn bijna altijd kleurrijke mensen, met humor en liefde voor kinderen, die na hun schooltijd met plezier aan hen terugdenken. In een vorig leven als leraar op een grote scholengemeenschap hadden we conciërge Govert, op het oog een droogkloot, die alles deed voor de leerlingen en zijn vernietigende sarcasme bewaarde voor sommige docenten, die hij druiloren noemde. Ik was erbij toen een wat bekakte collega-docente hem verweet dat hij onbereikbaar was toen ze hem die middag nodig had. ,,Tja, ik moet weleens uit de broek. Jij ook?’’ zei Govert tegen de dame.