Volledig scherm
Assmann, Christina. Zonder titel. 1993 - 1993 Museum Arnhem foto Marc Pluim © Marc Pluim

Verborgen parels: Een verwaaide Schildering

ARNHEM - Wegens uitbreiding en vernieuwing is Museum Arnhem een aantal jaren gesloten. De Gelderlander mag exclusief een kijkje nemen in de depots van het museum, op zoek naar verborgen parels uit de collectie. Vandaag: een verwaaide schildering.

Al 25 jaar bevinden deze zogenaamde kartons zich in het depot van Museum Arnhem. Het zijn twee voorstudies op groot formaat voor een reeks plafondschilderingen, in waterverf op dik papier. Kartons zijn een soort laatste werktekeningen, voordat de kunstenaar de ladder opgaat en de voorstelling op het plafond aanbrengt.

Uitgevoerd in wachthuisjes Cattepoelseweg

Deze studies zijn daadwerkelijk in Arnhem uitgevoerd, al zijn ze inmiddels door iedereen vergeten. Ze zijn in 1993 op de plafonds van de vier wachthuisjes geschilderd, die op het viaduct over de Cattepoelseweg staan. Ze zijn ontworpen door de Duitse kunstenares Christina Assmann (1965), in het kader van de internationale expositie Sonsbeek 93.

Sonsbeek 93

Sonsbeek 93 geldt onder ingewijden nog steeds als een van de beste tentoonstellingen die ooit binnen de Arnhemse stadsgrenzen werden gehouden. Veel Arnhemmers hadden destijds meer belangstelling voor de vernielingen en de relletjes. Dat wil niet zeggen dat er geen goede kunst werd getoond. Artistiek directeur Valerie Smith had een groot aantal jonge, nog onbekende kunstenaars naar Arnhem uitgenodigd. Velen van hen braken kort na Sonsbeek 93 door, en zijn inmiddels wereldsterren.

Assmann

Christina Assmann hoort niet bij die succesvollen. In 1993 was ze echter een belofte. In 1992 verbleef Assmann op een studiebeurs in New York, de thuishaven van Valerie Smith. Daar moeten ze elkaar hebben ontmoet, en zal Smith Assmann hebben gevraagd om naar Arnhem te komen. Zo zijn de plafondschilderingen in de huisjes op het viaduct gekomen.

Ze zitten er nog steeds, een beetje bladderig, aan het oog onttrokken door spinnenwebben en stof. Maar ze zitten er nog: een laatste rest van Sonsbeek 93 in Arnhem. Het zijn voorstellingen van allerlei gebouwen, mysterieus bijeengehouden door een snoer van kralen. De betekenis van dit alles was in 1993 al wat vaag, en is na een kwart eeuw compleet weggewaaid uit de herinnering.

Naar verluidt is de gemeente Arnhem van plan om de schilderingen te fixeren en voor verder verval te behoeden, in het kader van een grote bouwkundige opknapbeurt van het viaduct. Het is een teken van beschaving, als je zelfs de vergeten en verwaaide dingen respecteert en bewaart. 

Deze kartons zijn nu te zien in de vitrine bij het Erfgoedcentrum in Rozet.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

In samenwerking met indebuurt Arnhem

Arnhem e.o.