Volledig scherm
Foto ter illustratie. © ANP

‘Belegger die bewust risico’s neemt, moet niet klagen’

Een consument die willens en wetens belegt in onbetrouwbare financiële producten en uiteindelijk zijn geld verliest, heeft dat aan zichzelf te wijten. Dat oordeelt de geschillencommissie van het klachteninstituut Kifid.

De zaak was aangespannen door een gedupeerde belegger die via twee internationale handelsplatformen belegde in zogeheten binaire opties. Die staan te boek als zeer risicovol; de consumentenwaakhond AFM waarschuwde bijvoorbeeld al vaker dat het welhaast onmogelijk is om met die producten op langere termijn winst te maken.

De klager kwam er op een bepaald moment achter dat beide handelsplatformen niet meer beschikbaar en bereikbaar waren. Volgens hem had zijn creditcardmaatschappij ICS op de hoogte moeten zijn van een uitgedane waarschuwing van een buitenlandse toezichthouder over een van de twee handelsplatformen en had zij met die kennis de betalingsopdrachten moeten tegenhouden.

Bij het Kifid deed de consument zijn beklag in de hoop zijn inleg van 23.500 euro terug te krijgen. In diens redenering ging het klachtenloket duidelijk niet mee. De consument had willens en wetens opdracht gegeven voor alle betalingen; van ongebruikelijke transacties was geen sprake, stelt het Kifid. Voor de creditcardmaatschappij was bovendien niet zichtbaar dat de betalingen naar buitenlandse bankrekeningen bedoeld waren voor de handel in binaire opties.

Rekening 

‘Er is geen sprake van schending van de zorgplicht en de financiële schade komt voor rekening van de consument zelf’, schrijft het Kifid in de vandaag gepubliceerde uitspraak. Bij het klachteninstituut liggen meer soortgelijke zaken te wachten. Ook voor die klagers komt het heel waarschijnlijk neer op eigen schuld, dikke bult.  

In het bericht op de site schrijft de Geschillencommissie vast te zullen houden aan de uiteengezette lijn. Wel voegt zij toe: ‘Vanzelfsprekend wordt iedere klacht op zijn eigen merites beoordeeld en kunnen specifieke omstandigheden ertoe leiden dat een uitspraak afwijkt.’