bloemist John Visser op markt in Ede
Volledig scherm
bloemist John Visser op markt in Ede © Bart Eulen

‘Ik moet niet denken aan een wereld zonder bloemen’

het virus en ikDoor de coronapandemie zijn mensen aan huis gekluisterd. Wat nu? John Visser weet het: bloemen bieden troost.

Het oogt voor John Visser allemaal nog wat onwennig. Na al die jaren voelde voor de bloemist niets zo vertrouwd als het opbouwen van zijn kraam op de markt. ,,En toen waren we opeens niet meer welkom.’’ 

Visser baalt van het besluit van de gemeente Ede, maar kan het wel begrijpen. ,,Dit is niet het moment om zielig te doen.’’ De ondernemer ging niet bij de pakken neer zitten. 

Een pand huren voor een symbolisch bedrag

Dat er op de Edese markt door het coronavirus dan geen plek meer voor hem was, kon toch niet het einde betekenen? Daarom huurde Visser voor een symbolisch bedrag een pand, pal naast het plein. 

Als je goed naar de muren kijkt, zijn de contouren van wat ooit een lunchroom was nog te zien. Toch heeft de kale ruimte dankzij de bloemen van Visser weer kleur gekregen.

Quote

Juist nu zijn bloemen hartstikke belangrijk. Ze kunnen troost bieden.

John Visser

,,En niet vergeten, mevrouw’’, roept de bloemist naar een van zijn vast klanten. ,,Schuin afsnijden en in lauw water zetten.’’ Op de eerste dag in zijn nieuwe pand, weten de Edenaren de bloemist te vinden. ,,Dat maakt me wel gelukkig. En het stelt me gerust. Want juist nu zijn bloemen hartstikke belangrijk. Ze kunnen troost bieden.’’

Visser somt op: ,,Pasen, Moederdag, ouderen in quarantaine, begrafenissen. En natuurlijk de mensen die ziek zijn. Je moet toch niet denken aan een wereld zonder bloemen? Ik had van de week nog een vrouw die voor de hele buurt tulpen kocht. Om haar buren een hart onder de riem te steken.’’

Even kletsen biedt troost in bange dagen

In gesprek met zijn klanten merkt Visser dat het halen van een boeketje voor velen nu zelfs hét uitje van de dag is. ,,Die arme mensen zitten werkelijk de hele dag binnen.’’ Even kletsen met de bloemist biedt troost in bange dagen. ,,Soms komt alle ziel en zaligheid er dan uit. Dat gebeurde natuurlijk voor de coronatijd ook wel eens. Maar nu helemaal.’’

,,Het zal wel aan de bloemen liggen’’, vervolgt Visser. ,,Het zien van bloemen, het ruiken van bloemen. En zeg nu zelf: als iemand met een bos bloemen voor je staat, dan krijg je toch een lach op je gezicht?’’

In samenwerking met indebuurt Ede

De Vallei