Volledig scherm
Potentiële bewoners van de woongroep in Ede bekijken in de voormalige Bergansiuskazerne de tekeningen van de nieuwe appartementen. © Herman Stöver

Wilde ideeën voor woongroep in Bergansiuskazerne in Ede

EDE - Hoezo achter de geraniums zitten en wachten tot de kinderen een keer langskomen. ‘Kom in onze woongroep en maak een feest van de laatste twintig jaar van je leven’. Dat was de boodschap op de open dag van Vitalius in de voormalige Bergansiuskazerne in Ede.

Als Ellis Blom (69) losgaat over de ideeën die de aanstaande bewoners hebben voor een leuke oude dag, dringt onmiskenbaar de vergelijking op met de ‘Oud-maar-niet-dood-club’ uit de populaire tv-serie Hendrik Groen. Je ziet ze al bijna gaan in een gehuurd busje richting Amsterdam: grijs, maar o zo sprankelend en met een dosis humor om jaloers op te worden. 

Tientallen potentiële ‘Omanido-leden’ dolen zaterdag door de P.L. Bergansiuskazerne. Veel is er nog niet te zien van het bijzondere woonproject: een woongroep waar senioren met elkaar wonen, voor elkaar zorgen en ook nog iets willen doen voor de buurt. Het ietwat sombere gebouw met de kleine raampjes en typerende oranje zonneschermen, heeft binnen nog steeds een militaire uitstraling. 

Wildste ideeën 

Twintig appartementen komen er, in grootte variërend van 50 tot 100 vierkante meter. Veertien zijn er al vergeven. De plattegronden hangen netjes aan de muur. Blom, voorzitter van de coöperatieve vereniging Vitalius, gelooft die tekeningen wel. Ze praat het liefst over de twee grote gemeenschappelijke ruimten in het pand. Want daar gaat een deel van hun nieuwe leven zich afspelen. Hier mogen leden van de woongroep vaardigheden, kennis en talenten die ze in het leven hebben verworven, etaleren. 

De wildste ideeën doen nu de ronde. ,,Iemand wil yogalessen geven, een ander gaat koken voor iedereen.” De ruimten krijgen ook een buurtfunctie. ,,Een van de nieuwe bewoners is oud-onderwijzer. Hij wil wel een huiswerkklas starten. Misschien is een kinderopvang ook wel wat. We hebben ideeën voor een bibliotheek met leestafels en een koffiebarretje”, jubelt Blom. Zelf was ze fotograaf. Daar kan ze ook wel wat mee, denkt ze.

Ouderenzorg

Woongroepen voor senioren zijn in opkomst in Nederland. Als antwoord op de onzekerheden in de ouderenzorg. Blom: ,,Wij willen niet afwachten wat de samenleving voor ons uitdenkt. We nemen zelf het initiatief.” Minimumleeftijd voor deelname in Ede is vijftig. De meeste inschrijvers zijn echter boven de zestig. Nog maar weinig woongroepen zijn al echt in bedrijf.

 In Amersfoort is er eentje, weet Ferry Bogaards (62). Hij schreef in op het project vanwege het principe van een woongemeenschap. ,,Je kijkt naar elkaar om, helpt elkaar en gaat samen dingen doen.” Om hier te gaan wonen moet je een groepsmens zijn, erkent hij. ,,Iedereen heeft zijn eigen appartement en privacy, maar je weet van elkaar dat je contact leuk vindt.” Bogaards komt uit Den Haag en woont door zijn werk nu een paar jaar in Ede. Het contact met de autochtone Edenaar gaat moeizaam, vindt hij. ,,De mensen zijn erg gesloten. Heel anders dan de Randstad.” Belangstellenden voor de Vitalius-woongroep komen uit alle delen van het land. Blom komt uit Olst. Een woongroep zoals deze in Ede heeft ze niet daar in de buurt. Haar reden om aan te haken: ,,Ik wil niet alleen oud worden maar gezellig met gelijkgestemden wonen.” 

Steunkousen

Naast de gezelligheid en het contact is de zorg voor elkaar ook een belangrijke. Deze gaat van ‘iemand helpen met een gaatje in de muur boren’, tot kleine zorghandelingen. ,,Er zijn al vrijwilligers die bij anderen steunkousen willen aantrekken”, zegt Bogaards. Aan de zorg zijn ook grenzen. ,,Zorg voor dementerenden bijvoorbeeld, dat is te specialistisch. Dat doen we niet.” De twee vinden dat degenen die zich nu hebben ingeschreven bij het woonproject, ‘passen in de groep’. ,,Het project trekt mensen aan die socialer in het leven staan.” Humor is belangrijk, vindt Blom. Aan dat laatste heeft ook toekomstig bewoner Hans Michels (76) geen gebrek. ,,Ik mag graag moppen tappen.” Om er prompt twee in de groep te gooien. Hij is geboren in Otterlo, was marinier en zwierf naar eigen zeggen over de hele wereld. Terug naar zijn roots, kwam hij in de Vitalius-groep. ,,Ik houd van gezelligheid.” Hij is van plan om straks in de tuin te helpen en indien nodig zijn steentje bij te dragen in de beveiliging van het gebouw. ,,Dit project wordt een voorbeeld voor de toekomst”, voorspelt hij.

Oplevering appartementen in 2020

De P.L. Bergansiuskazerne, onderdeel van de Prins Mauritskazerne in Ede, is gebouwd in 1936. Het complex is genoemd naar Petrus Leonardus Bergansius, geboren in Den Haag, majoor bij de veldartillerie en docent op de Krijgsschool. De kazerne was in eerste instantie een militaire school later waren er verschillende divisies militairen gehuisvest in het gebouw. Het gebouw is nu eigendom van Hermon Erfgoed. Coöperatieve vereniging Vitalius huurt het gebouw van Hermon. De renovatie ten behoeve van de woongroep start in de tweede helft van dit jaar. Het aanzicht aan de buitenkant blijft onveranderd, binnen komen twintig moderne huurappartementen, zonder gasaansluiting. Huurprijzen schommelen rond de 800 euro per maand, exclusief servicekosten. De kamers zijn drempelloos, krijgen brede deuren, worden voorzien van vloerverwarming en inductiekookplaten. In het gebouw komt een lift. De oplevering is in 2020.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Burgemeester Verhulst: Georganiseerde misdaad? We pikken het niet!
    PREMIUM

    Burgemees­ter Verhulst: Georgani­seer­de misdaad? We pikken het niet!

    EDE - Burgemeesters klagen dat ze steeds meer in de rol van crimefighter worden gedwongen. Burgemeester Bruls van Nijmegen luidt namens zijn 78 burgemeesters in Oost-Nederland de noodklok. Hans Beenakker van Tiel vindt dat hij niet tegelijk crimefighter én burgervader kan zijn. Burgemeester René Verhulst van Ede voelt zich geen sheriff, maar hij heeft er geen moeite mee een vuist te maken tegen de georganiseerde criminaliteit.

In samenwerking met indebuurt Ede

De Vallei