Volledig scherm
Antoon van de Nobelen kreeg een lintje vanwege zijn maatschappelijke inzet. © FotoMeulenhof

Antoon van de Nobelen uit Eindhoven heeft Lintje dubbel en dwars verdiend

EINDHOVEN - Antoon van de Nobelen (77) is recent benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Het lintje ontving hij uit handen van loco-burgemeester Marcel Oosterveer.

Dit lintje heeft hij dubbel en dwars verdiend volgens Kees van Grevenbroek , conciërge en terreinbeheerder bij het Lorentz Casimir Lyceum. Antoon van de Nobelen werkte 34 jaar lang bij de gemeenteafdeling Het Waterbedrijf. ,,Bij de bollen", zoals Van de Nobelen het formuleert. 

,,De jeugd hield hem jong en het was tevens een prettige dagbesteding", zegt Van Grevenbroek. Van de Nobelen hielp met de tuinwerkzaamheden, maar was ook niet te beroerd om hier en daar een prullenbak leeg te maken. En was altijd in voor een praatje met de dames van de administratie.

Sint Martinuskerkhof ziet er piekfijn uit

Daarnaast is de decorandus al 25 jaar op de maandagochtenden te vinden op het Sint Martinuskerkhof aan 't Hofke in Tongelre. Met andere vrijwilligers zorgt hij ervoor dat dat er piekfijn uitziet.

Van de Nobelen, die slechthorend is, maakt wel een voorbehoud: als het regent of sneeuwt blijft hij liever thuis. Janny de Vries (68), een van de vrijwilligers, vertelt: ,,Antoon was vroeger zo sterk als een paard. Soms is hij wat moeilijk te volgen, maar als je goed luistert dan versta je hem wel. Antoon is de man van de klok, half elf is koffietijd en om twaalf uur gaat het hek op slot, lunchtijd."

Verder is Van de Nobelen al zestig jaar lid van het Sint Martinusgilde. Voor al die verdiensten kreeg hij het lintje opgespeld, dat aangevraagd werd door gildesecretaris Dinie van de Voort. ,,Antoon is er altijd bij. Ik haal hem op en breng hem terug. Op zondag komt hij gezellig spelletjes spelen. Hij is altijd vrolijk en nooit te beroerd om zijn handen uit de mouwen te steken."

Rasechte Tongelrenaar

Antoon van de Nobelen is een rasechte Tongelrenaar. Hij woonde met zijn ouders en vele broers en zussen in een boerderij aan de Koudehovenseweg. Na het overlijden van zijn moeder woont hij nu bij zijn zus en zwager. Tongelre is zijn wereld. Inmiddels is hij het rustiger aan gaan doen. Maar stoppen met de werkzaamheden op zijn geliefde kerkhof daar moet hij nog niet aan denken. ,,Ons pap ligt hier begraven en daarom moet het er goed uitzien."