Volledig scherm
PREMIUM
Door de bosbranden in Australië werd een rondreis van de familie Van Baal uit Sydney bij vlagen een beangstigende ervaring. © RV

Brabanders in Australië: ‘Als je de verwoesting door de branden ziet, wil je in huilen uitbarsten’

EINDHOVEN/HELMOND - Australië wordt al twee maanden geteisterd door ongekende bosbranden en het einde is voorlopig nog niet in zicht. Welke impact heeft de natuurramp op de levens van de inwoners? Vier oud-regiogenoten die Zuidoost-Brabant verruilden voor 'down under’ vertellen hun verhaal.

Yvette Hooijen, Adelaide

Volledig scherm
Yvette Hooijen: ‘Bosbranden discrimineren niet: iedereen hier heeft ermee te maken.’ © RV

Oud-Eindhovenaar Yvette Hooijen (46) verhuisde in 2007 naar Australië. Ze woont met haar vriend in een noordelijke buitenwijk van Adelaide. De Cudlee Creek-branden verwoestten twee weken geleden naar verluidt tachtig huizen in de heuvels rond de stad. „Tegelijkertijd was er nog een oncontroleerbare brand iets meer naar het noorden. Dat maakte me erg bang, het was maar twintig kilometer van waar ik woon. Overal waren brandweerwagens, politie en ambulances. Ons kantoor werd rond het middaguur ontruimd. Er hing ontzettend veel rook in de wijken. Het zicht was slecht en de brandlucht was afschuwelijk: alsof er iemand in vlammen was opgegaan een paar kilometer verderop. Het heeft de brandweermannen een week gekost om de branden onder controle te krijgen. Maar ook nu nog kan het vuur elk moment weer oplaaien. We moeten waakzaam blijven en bekijken elke dag een keer of vijf de website van de brandweer voor de stand van zaken. Het is afschuwelijk.

Er is zoveel verdriet om de huizen en levens die we verloren hebben, om nog te zwijgen over al het dierenleven. De koala's, kangoeroes, reptielen, paarden, schapen en koeien. Elke dag worden we geconfronteerd met de vreselijke beelden. Als je die ziet, wil je in huilen uitbarsten. Het brengt de inwoners van Australië bij elkaar. Er wordt geld ingezameld voor fondsen om de branden te bestrijden. In de sportwereld, maar ook in lokale gemeenschappen. Ik was bij een country-dansevenement voor gepensioneerden, voor mijn werk. Daar ging een emmer rond en op het eind van de dag was er 1200 dollar opgehaald, wat werd verdubbeld door de footballclub. Bosbranden discrimineren niet: iedereen hier heeft ermee te maken.”