Column Ellen Willems: Sushitonijn

columnBedreigde diersoorten eet ik niet. Althans, ik probeer op te letten dat ik geen exemplaren van een bedreigde categorie eet. Niet meer dan normaal, toch? Je eet geen burgers van een panda of een steak van een laaglandgorilla.

Maar zo makkelijk is het niet altijd. Ik eet wel eens in een sushirestaurant waar de tonijn met kilo's tegelijk op de werkplank in rijst wordt gerold. En daar gaat het dus meteen al mis.

'Wat voor tonijn is dit?' vroeg ik eens bij de Japanner. 'Sushitonijn', was het antwoord. Toen dat een onbevredigend antwoord bleek, informeerde de bediening in de keuken. 'Er is maar één soort tonijn', bleek het antwoord waarmee lastige klanten de mond wordt gesnoerd.

Blauwvintonijn terug

Volledig scherm
Ellen Willems © Jan van den Brink

Maar, deze week kwam er goed nieuws van het Wereld Natuur Fonds. De blauwvintonijn is namelijk terug in de Noordzee. Deze machtige jager met zijn torpedo-lijf  is een bedreigde vissoort sinds Japanners sushi eten, maar toen de sushi-gekte oversloeg naar de rest van de wereld en diepvriezen op schepen werden uitgevonden, stortte de populatie helemaal in. In de Noordzee was de smakelijke vis al een halve eeuw niet meer gezien. Tot nu dus. Koesteren, denk ik dan. Een lichtpunt in de dramatische historie van onze planeet. 

Blij ben ik dan ook met natuurbeschermers die de zee opgaan om 40 tonijnen een zender te geven zodat ze achter het gedrag van de vis komen. Allemaal om deze kwakkelende soort van gerichte hulp te kunnen voorzien.  

Twee dagen later. Ik lees een ronkend bericht over een Zeeuwse vishandelaar die een tonijn van 206 kilo uit de Noordzee op de werkbank heeft liggen. Binnen een dag had hij de vis in stukken gehakt en verkocht. Hij trots natuurlijk; hij stond nog net niet met zijn bebloede rubberlaars op de tonijn.

Wie dit begrijpt, mag het me uitleggen. Want i
k begrijp hier helemaal niets meer van. 

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Ik vrees voor de kippen als het voorjaar in de hitsige hanenkoppen komt
    PREMIUM
    Column

    Ik vrees voor de kippen als het voorjaar in de hitsige hanenkop­pen komt

    Dagenlang heb ik het pluiswezen geholpen bij het traplopen. Want wat als je al wel de guts hebt om het nest te verlaten, maar geen idee hebt hoe weer bij dat nest te komen? Ik was verliefd op een kuiken. Na een vertederend zacht piepen van 24 uur, was het piepen overgegaan in tikken. Zacht en teer maar doelbewust. Waarna er een donzig schepsel uit het ei kroop. Vertederend kwetsbaar is zo’n kuiken, maar ook ongelofelijk sterk als het gaat om de band met de moederkip. Een prachtig nieuw leven.

Columns