Volledig scherm
PREMIUM
Ellen Willems © Jan van den Brink

Gedeelde liefde

columnIk zie eerst haar hondje. Die loopt aan een uitschuifbare riem en eist snuffelruimte om mijn hond te begroeten. Aan de andere kant van het lijntje, loopt een oudere dame, die niet gekleed is op een wandeling met hond door een grasland. Haar rok is lichtblauw, vlek- en kreukloos. Een beetje ongemakkelijk is het wel, en zo lijkt ze zich ook te voelen.

Ze is in een kledingwinkel met haar dochter, zegt ze tegen me. Maar de hond moet nodig plassen. Vandaar. Ze kijkt naar de grond en zet haar voeten, gestoken in een huidkleurige panty en beige schoenen, voorzichtig neer tussen het hoge gras. 

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Hoopje blad
    PREMIUM
    Column Ellen Willems

    Hoopje blad

    De egel leeft nog. Maar de enorme snee aan de zijkant van zijn stekellijf ziet er ernstig uit. Levensbedreigend, zo’n steek met een riek, blijkt een kwartier later, als het dier dood in de tuin ligt. De aanstichter was op internet nog aan het zoeken wat de beste remedie is voor een egel met een oorlogswond. Maar hij kan nu een schop zoeken en het beest begraven. De kinderen leggen er een bult bladeren bovenop. Want daar houden egels van, hadden ze op school geleerd.

Columns