Volledig scherm
PREMIUM
Ellen Willems © Jan van den Brink

Gedeelde liefde

columnIk zie eerst haar hondje. Die loopt aan een uitschuifbare riem en eist snuffelruimte om mijn hond te begroeten. Aan de andere kant van het lijntje, loopt een oudere dame, die niet gekleed is op een wandeling met hond door een grasland. Haar rok is lichtblauw, vlek- en kreukloos. Een beetje ongemakkelijk is het wel, en zo lijkt ze zich ook te voelen.

Ze is in een kledingwinkel met haar dochter, zegt ze tegen me. Maar de hond moet nodig plassen. Vandaar. Ze kijkt naar de grond en zet haar voeten, gestoken in een huidkleurige panty en beige schoenen, voorzichtig neer tussen het hoge gras. 

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Ik haal een kruiwagen, zucht en haal moed en de eerste graspol naar boven
    PREMIUM
    Column

    Ik haal een kruiwagen, zucht en haal moed en de eerste graspol naar boven

    Het is dramatisch weer. Zeker een 9 op de schaal van deprimerend. Een lucht in 28 tinten grijs en net als ik het weggetje tussen de kale akkers in rijd en zo uit de auto ga stappen, begint een miezerige regen. Ik weet dat flink doorlopen en juist je schouders ferm naar beneden drukken dan het credo is, maar het lukt me vandaag niet. Ik sta miezerig in de miezer met opgetrokken schouders en de verkeerde schoenen aan.

Columns