Goede dekhaan

'Hij kan erg goed dekken'', is de openingszin van de kippenfokker. Ondertussen demonstreert de haan zijn dekkunsten op de hen. Het oogt niet alsof zij er veel plezier aan beleeft, maar dat is eigenlijk nooit zo in de dierenwereld. ,,Hij dekt als de beste’’, zegt de fokker nogmaals met trots. Ik knik wat en zie hoe de haan nu zijn best doet op hen nummer 2.

Ik ben bij de kippenfokker om drie nieuwe vriendinnen voor onze hen Marie te halen. Voor wie het gemist heeft: onze haan Badr is met een klap van een bijl verlost van zijn leven met een verlamde poot. De andere twee hennen waren al eerder dood. En kip Marie is nu alleen.

Voor een sociaal dier als een kip is dat geen pretje en we moeten haar nu overal weghalen. Te dicht bij de weg, in de voortuin en ze doet verwoedde pogingen om in de berging te gaan wonen.

Kippen houden namelijk van kletsen, en dan doel ik inderdaad op het gekakel. Voor iemand zonder kippen klinkt het allemaal als kakelen of tokken, maar als je zelf kippen houdt in de tuin, ontdek je dat ze minstens tien verschillende geluiden kunnen maken.

Als ze een pissebed hebben gevonden, roepen ze hun vriendinnen met een bepaald geluid. Als er gevaar dreigt, klinkt dat weer heel anders. Onderlinge ruzies herken ik ook aan de geluiden. En het mooiste klinkt de opwinding als er een ei is gelegd. Dat moet iedereen weten.

Marie krijgt dus vandaag drie nieuwe vriendinnen. En nee, ik wilde geen haan meer. Dat gekraai in de ochtend is voor jezelf en de buren niet altijd fijn. En hanen doen ook vreselijk hun naam eer aan. Het zijn heerschappen die voor hun dames zorgen maar ook wat opdringerig in hun benadering kunnen zijn.

Deze kraait niet, zegt de fokker. Hij verzekert me dat dat waarschijnlijk ook niet meer gaat komen. Ondertussen zit de haan op de derde kip in een half uur. Inderdaad, herhaalt de fokker nog maar weer eens, hij kan dekken als de beste. En de hennen vinden het echt fijn als er een haan bij is, voegt hij toe, als ik me toch heb laten overhalen en drie hennen plus haan in een doos op de achterbank zet.

Ik durf niet te vragen waarom dat zo is.

Ellen Willems is nieuwsgierig naar de herkomst van voedsel. Passie voor natuur, koken en moestuinieren.

  1. Hoopje blad
    PREMIUM
    Column Ellen Willems

    Hoopje blad

    De egel leeft nog. Maar de enorme snee aan de zijkant van zijn stekellijf ziet er ernstig uit. Levensbedreigend, zo’n steek met een riek, blijkt een kwartier later, als het dier dood in de tuin ligt. De aanstichter was op internet nog aan het zoeken wat de beste remedie is voor een egel met een oorlogswond. Maar hij kan nu een schop zoeken en het beest begraven. De kinderen leggen er een bult bladeren bovenop. Want daar houden egels van, hadden ze op school geleerd.

Columns