Zuurkool met kerst

columnEén jaar is het gelukt met kerst. Toen heeft mijn voorstel met betrekking tot het familiekerstdiner het gehaald en aten we zuurkool met spek en brie, boerenkool met worst en rode kool met aardappelpuree en gehaktballen. Uit Antwerpen, Groningen en Salland kwamen de pannen met Hollandse pot. Handig vervoeren ook, want zo'n pan plak je dicht met ducttape en de kans op overklotsen op de ingeladen dekbedden in de kofferbak is minimaal.

Volledig scherm
Ellen Willems © Jan van den Brink

Als gastvrouw voor de hele familie kon ik me door het minimale kookwerk richten op de decoratie van een enorme eettafel. Ik herinner me dat we zelfs dennentakken aan het plafond hadden gehangen. Ergens was daar toch de angst dat we door het gebrek aan kalkoen en stoofperen de kerstsfeer mis zouden lopen. Zelfs op het balkon aan de straatkant hadden we een boom opgetuigd.

Ik vond het een geniaal kerstdiner. De kinderen in het gezelschap waren tevreden, want iets eten wat je niet zo lekker vindt, hoeft niet met kerst, dus die hadden een kerstmaal van gehaktballen en worst. Het toetje scoorde ook punten bij hen, want veel ijs op een schaal met brandende sterretjes in een donkere woonkamer doet het goed bij kleuters. 

Het was ook een retegoedkoop kerstdiner. Normaliter komt na de kerst de duffe kater en het verrekenen van de kosten met de bonnen voor je neus, maar dat konden we achterwege laten.  En, het allerbelangrijkste, ik had tijd om te blijven zitten, wijn te drinken en te praten. 

Inmiddels zijn het moment en de locatie weer bepaalt. Nog even en de recepten uit de Allerhande  en de laatste Jamie Oliver worden weer bediscussieerd. Als we nu allemaal een gang doen, is meestal het eerste voorstel. Waarna 'allemaal hapjes', het nieuwe idee is. Eén groot stuk wild, klinkt dan uit de mond van het Bourgondische deel van de familie. En de jongste wil 'wel weer een keer' stoofpeertjes eten.

Ik houd mijn mond en stort me er met winkelwagen in. Dit jaar geen kersttakken aan het plafond.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.
  1. Hoopje blad
    PREMIUM
    Column Ellen Willems

    Hoopje blad

    De egel leeft nog. Maar de enorme snee aan de zijkant van zijn stekellijf ziet er ernstig uit. Levensbedreigend, zo’n steek met een riek, blijkt een kwartier later, als het dier dood in de tuin ligt. De aanstichter was op internet nog aan het zoeken wat de beste remedie is voor een egel met een oorlogswond. Maar hij kan nu een schop zoeken en het beest begraven. De kinderen leggen er een bult bladeren bovenop. Want daar houden egels van, hadden ze op school geleerd.

Columns