Volledig scherm
PREMIUM
Station Enschede de Eschmarke. © RIKKERT HARINK

Bijna geen hond gaat zover mee, Enschede (De Eschmarke)

ons dnaIn het midden van niks stopt de trein van 12.06 uur. Maar met tegenzin. Liefst reed hij door, maar omdat zoiets tegen de regels is, zet de machinist zijn voertuig stil. Er gaat één deur zuchtend open. De conducteur kijkt of ik wens in te stappen of zomaar wat op een bankje wil blijven zitten. Dat laatste, dus zucht de deur zichzelf weer dicht en rijdt de trein richting Duitsland.

Het is nog niet eens de laatste halte ook, maar daarover later meer. Dit hier is station Enschede De Eschmarke. Iedereen kent het beroemde geschrift van Willem Wilmink dat eindigt met de regel ‘bijna geen hond gaat zover mee, Enschede’. Dan is de kans sowieso al klein dat iemand, hond of geen hond, nóg verder wil. Al kan dat dus wel. Bij de vinexwijk De Eschmarke is een station gekomen, begin deze eeuw. De vinexwijk, als die al bestaat, gaat schuil achter lover. Aan de andere kant is een industrieterrein.