Volledig scherm
PREMIUM
© Gezienus Bruining

Enschedeërs voor bijstand op de pijnbank: ‘Je ziet ze denken: weer zo’n fraudeur!’

ENSCHEDE - „Geen bijstand, maar afstand.” In harde woorden werd onlangs in de raad het sociaal beleid van de gemeente gekraakt. Die zou bij de aanvraag van bijstandsuitkeringen de strategie van de vertraging volgen en ongeoorloofd de rol van politieagent en controlerend geneesheer vervullen. Is dat het kille gezicht van Enschede? „Met publiek geld moet je zorgvuldig zijn.”    

Vertwijfeld en verontwaardigd klinkt het: „Moet ik dan ’s nachts op pad met slechte bedoelingen? Willen ze dat ik me met zwart geld in leven houd?” Het is niet wat hij wil. Niet langer. „Ik wil eerlijk leven en belasting betalen.” Michel (50) * is een handige jongen. Wat zijn ogen zien maken zijn handen. Een vakman, die lang een florerend klussenbedrijf runde. Het leven lachte de ondernemer toe, tot een faillissement in 2014 in de nasleep van de crisis hem hard trof. Een levering van verkeerd materiaal leidde behalve tot een bankroet tot een rechtszaak en een schuldenlast die zich ophoopte tot zo’n 70.000 euro. „Dan raak je het vet op de botten wel kwijt.”