Volledig scherm
De Mariakerk is verkocht en voor de laatste keer open voor parochianen die nog een keer in hun kerk kunnen. Ze mogen spullen meenemen die het bestuur toch niet meer wil bewaren. © Emiel Muijderman

Weemoed en ontroering bij afscheid van Mariakerk Enschede

ENSCHEDE - Vele tientallen parochianen namen zaterdag definitief afscheid van de Mariakerk. Het gebouw is verkocht en krijgt een nieuwe bestemming als bedrijfsverzamelcomplex. Ondanks het begrip, deed  het pijn. 

Voor de allerlaatste keer speelt de organist zijn vingers blauw. Na deze open dag is het onherroepelijk voorbij en is de ziel uit de Mariakerk verdwenen. Maandag wordt het orgel opgehaald voor transport naar een kerk in Polen. Het doet de vele parochianen die afscheid komen nemen van de kerk pijn. Toch is er begrip voor het besluit van het parochiebestuur om het godshuis vanwege de te zware financiële last af te stoten. 

Het gebouw uit 1927 is verkocht. „Een hele zorg minder″, merkt een parochiaan op. Eerder al kregen de Verrijzeniskerk en de Ariënskerk een nieuwe eigenaar, de Pauluskerk is verhuurd. De parochie in Enschede heeft nu nog drie kerken. Ooit waren dat er tien.

De ontmanteling van de Mariakerk is in volle gang. Van de kerkbanken is twee derde al weg, verkocht aan een Hengelo’s opleidingsbedrijf in restauratiewerk. Een aantal beelden is naar een kerk in Dedemsvaart gegaan. De altaartafel is in opslag en krijgt een plek in de Moeder Teresakerk in Hengelo, als die na de brand weer een eigen gebouw heeft. Veel spullen zijn overgedaan aan de herbouwde St. Clemenskerk op Ameland die eveneens afbrandde, aan kerken in Oostenrijk en in Polen. 

Kandelaars

Quote

Ik heb begrip voor de sentimen­ten en de emoties, maar het kon financieel gewoon niet meer

Rien Tiehatten

Buiten laden mensen enorme kandelaars in die zij op de kop hebben getikt. Een parochiaan heeft  zijn bakfiets meegenomen om alle dingen te vervoeren die hij heeft gekocht. Een ladder onder andere, een oude hutkoffer en een vlaggenstok. Voor Rien Tiehatten, verantwoordelijk voor het beheer en de herbestemming van de inventaris van  parochie St. Jacobus de Meerdere,  is het de vierde kerk die onder zijn regie wordt ontruimd. Hij blijft er zakelijk onder. „Ik heb begrip voor de sentimenten en de emoties, maar het kon financieel gewoon niet meer.”

Sommige kostbare spullen worden niet van de hand gedaan. Het ontroerende briefje bijvoorbeeld dat gevouwen was om een muntje dat opdook uit een oude collectebus. Een kerkgangster vraagt God op dit briefje om haar een echtgenoot te geven. Van een heel andere waarde zijn de gouden kelken. Die liggen veilig in een kluis, vertelt Tiehatten.

Voor een aantal bijzondere objecten heeft hij een leuke prijs gekregen, waaronder kaarsenstandaards van Brom, een voormalig bedrijf in Utrecht dat was gespecialiseerd in edel- en siersmeedkunst voor de Rooms-Katholieke Kerk. Voor de overgebleven voorwerpen die vandaag worden aangeboden, wordt een vrije gift gevraagd.

Pastoraal werker Carla Berbée noemt de sluiting van de Mariakerk en de drie andere RK-kerken een ‘heftig proces.’ „We zijn er vijf jaar mee bezig geweest.” Met enige weemoed kijkt ze terug op de diensten in de Mariakerk. De laatste was begin 2016, de kerk zat stampvol. „Tijdens de diensten kwam het zonlicht altijd zo mooi door de ramen. Dat zag je net weer. Een heel bijzonder moment.”

Volledig scherm
© Emiel Muijderman