Volledig scherm
Ellen ten Damme: ,,Een totaal Frans programma leek me moeilijk voor het Nederlandse publiek. Dat blijkt in de praktijk best mee te vallen." © Vrij

Ellen ten Damme: 'Alles gaat naar de klote, dus...'

MuziektheaterARNHEM - Aan het einde van haar show Paris-Berlin staat Ellen ten Damme op haar handen, terwijl het Orchestre de l'Amour Alors on danse speelt. In oktober tikte de rasartieste de 50 aan. ,,Ik ga voor kwaliteit."

,,Je t’aime’’, kreunt Ellen ten Damme hartstochtelijk naar het publiek in het Wilminktheater in Enschede. ,,Dit wordt de meezinger van vanavond. We gaan het zo doen: ik tel tot vier en dan doen jullie ­aaahhhh. Het is namelijk een duet, en dan gaan we samen: aaaaahhh. Ik heb er zin in.”

Ten Damme haalt het machisme van Serge Gainsbourg, de oorspronkelijke vertolker van de hit Je t’aime… moi non plus met één heupbeweging onderuit. Even later zit ze op een hobbelpaard, kijkt het publiek aan en gebaart. ,,Aaaahhh’’, zingzegt de zaal. ,,Jullie kwamen echt te vroeg’’, zegt Ten Damme. Weer heeft ze de lachers op haar hand. Vanaf het begin tot aan het eind van Paris-Berlin heeft de artieste haar publiek van Kopf bis Fuß auf Liebe eingestellt. Ze komt drie keer terug voor een toegift en staat vijf minuten later in de foyer om vrolijk haar cd’s en lp’s te signeren.

Uitdaging

Volledig scherm
© vrij

Een paar uur voor aanvang van de sprankelende show in de huiselijk ingerichte kleedkamer van het Wilminktheater moet Ten Damme duidelijk even ontspannen. ,,Wat wil je vragen?” Haar grijsblauwe ogen dwalen af naar haar telefoon. Wat de noodzaak is van Paris-Berlin? Ze vindt de combinatie van Duitse liederen en Franse chansons gewoon mooi. Met name de liederen van Kurt Weill en Bertolt Brecht en de Franse chansons van Édith Piaf. Als ze moet kiezen, dan geeft ze de voorkeur aan de Franse chansons, vanwege de uitdaging. Ze zingt immers al meer dan twintig jaar in het Duits, mede door haar succes bij de oosterburen.

,,Een totaal Frans programma leek me moeilijk voor het Nederlandse publiek. Dat blijkt in de praktijk best mee te vallen. Het maakt niet uit of je het verstaat of niet’’, lacht Ten Damme. Kwaliteit leveren, dat is wat ze wil. Een scherp randje zal elke show wel hebben, maar het hoeft niet meer zo rock-’n-roll. Als je jong bent, wil je een beetje recalcitrant zijn. Dan denk je dat dat leuk is. Als je ouder wordt, denk je: dat heb ik al gedaan. Dan wil je liever dat het ergens over gaat en dat het kwaliteit heeft.”

Zoals nu met Paris-Berlin. De poster van de show ademt de sfeer van een Franse nachtclub uit de jaren 20. Als je dat belooft moet je dat ook waarmaken. Daarom bestaat het Orchestre de l’Amour uit topmuzikanten en daarom bezuinigt ze niet op licht, geluid, decor, kleding, artwork: alles moet kloppen bij die sfeer. In haar eigen leven betekent kwaliteit dat ze gewoon een leuk leven wil.

,,Wanneer ik vrij ben, ga ik graag naar familie en vrienden. Als het maar gezellig is, dat vind ik ook heel belangrijk.” Weer die klaterheldere lach. Ten Damme leunt achterover, iets meer ontspannen. Een bandlid loopt voorbij. ,,Gaan we al eten?” roept ze hem na. Hij hoort haar niet. De gezamenlijke maaltijd met haar crew is ook zo’n kwaliteitsmoment. Dan kan ze iedereen even spreken voordat de show begint. Af en toe geeft ze een feestje of overnacht ze met de crew in een hotel. ,,Gewoon voor de gezelligheid.”

Liefde

Quote

Ik ben gewoon doorgegaan als artiest, omdat ik niet het idee had dat ik iets anders moest gaan doen

Ellen ten Damme

Uiteindelijk is alles liefde: Je veux de l’amour. Het is een van de thema’s in Paris-Berlin, naast vergankelijkheid. ,,Alles gaat naar de klote, alles gaat kapot. Kun je daar wat aan doen? Nee, is mijn conclusie. Dus zing, dans en drink; zoiets eigenlijk. Ik heb niet het gevoel dat ik het grote verschil ga maken. Ik denk dat het in de mens besloten ligt om tegen elkaar op te blijven boksen. Iedereen bewaakt zijn eigen hachje als het erop aankomt. Dat zal in de wereld altijd problemen geven, tenzij iedereen goed voor zichzelf gaat zorgen’’, lacht ze.

Volledig scherm
© vrij

De vreugde van het terug en vooruit kunnen kijken als je een halve eeuw meeloopt op deze aardbol, Ten Damme is blij met haar leeftijd. Dit jaar werd bij haar voor de tweede keer borstkanker geconstateerd. ,,Het is niet een thema dat ik in één zin kan uitleggen. Hoe ouder je wordt, hoe meer mensen je ontvallen en hoe meer ongelukken en dingen je zelf hebt overleefd. Het besef van eindigheid wordt steeds duidelijker en daar denk je dan over na. Je moet het beste ervan maken. Dat is niet anders dan ik altijd dacht. Ik ben gewoon doorgegaan als artiest, omdat ik niet het idee had dat ik iets anders moest gaan doen. Als ik kind wilde ik een troubadour zijn die van kasteel naar kasteel trok. In feite doe ik dat.”

Veelzijdige rasartieste

Er is vrijwel geen vrouwelijke artiest die zo veelzijdig is als de in 1967 in Roden geboren Ellen ten Damme. Op haar 10de speelde ze al in een bandje. Liedjes schrijven, zingen en muziek maken is ze haar hele leven blijven doen. Naast haar werk als actrice - ze speelde mee in diverse Nederlandse en Duitse films en tv-series - debuteerde ze in 1995 als solomuzikante met het popalbum 'Kill Your Darlings'. Daarnaast componeerde ze filmmuziek en werkte ze samen met artiesten als Nina Hagen. Al haar talenten kwamen samen in 2009 in de veelgeprezen show 'Cirque Stiletto', waarmee Ten Damme haar naam als artieste vestigde.

Paris-Berlin van Ellen ten Damme en Orchestre de l’Amour is op 23 november te zien in Arnhem en op 6 december in Nijmegen. Ellentendamme.nl