Volledig scherm
Suzanna van Duffelen (66) uit Doetinchem met haar hulphond Kiky. © Bart Harmsen

Hulphond Kiky: Ik ben boos op vuurwerkgooiers

Bent u boos, teleurgesteld of juist tevreden over hoe we het hebben geregeld in Nederland? Op deze pagina krijgt u het woord. Vandaag een bijdrage van Kiky, de hulphond van Suzanna van Duffelen (66) uit Doetinchem.

Van Duffelen is door beperkingen afhankelijk van Kiky. De hond heeft het deze dagen moeilijk door mensen die geen rekening met haar houden - en handhavers die daar niet genoeg tegen optreden.

Ik ben Kiky
Ik ben hulphond Kiky. Door mijn hulp kan mijn baasje zelfstandig leven. Ik ben daar speciaal voor opgeleid. Thuis help ik haar, maar ook als ze naar de winkel, horeca of ziekenhuis gaat. Ik maak bijvoorbeeld deuren en laden open, raap dingen op die mijn baasje laat vallen, doe haar schoenritsen open en dicht. Ik draag ook kleine boodschappen in mijn rugtasje.

Om zo goed mogelijk te helpen mag ik niet afgeleid worden.

Druk
Deze tijd van het jaar is mijn baasje druk met boodschappen kopen voor de feestdagen. Dus mag ik lekker veel naar buiten en mee de winkels in. Mijn baasje loopt dan op krukken of zit in een rolstoel.

Maar buiten zijn is nu helemaal niet leuk, ik schrik me iedere keer een 'rotje'. Er zijn veel jongens die al vuurwerk afsteken. Ik schrik daar erg van, vooral als het donker is en mijn baasje de jongens niet kan zien en ze veel vuurwerk achter elkaar afsteken. Ik schrik erg van al die onverwachtse knallen, lichtflitsen en geuren.

Gevaarlijk
Ik kan zo mijn werk niet doen. Ik word zenuwachtig en onrustig, kan me niet meer concentreren en reageer niet goed meer op mijn baasje. Dat kan gevaarlijk zijn voor haar, want ik kan haar niet meer goed helpen. Op het moment zelf niet en later thuis ook niet.

Vreemd
Ik vind het vreemd dat de politie dit niet ziet en hoort en er niets aan doet. Ook ben ik boos op verkeershandhavers. Bij mijn baasje in de buurt is een voetpad waar heel veel fietsers over fietsen. Dat is voor mij en mijn baasje heel gevaarlijk. Vaak hebben deze fietsers geen licht op hun fiets en rijden ze mij en mijn baasje van de s(t)okken. Als mijn baasje heel vriendelijk zegt dat dit een voetpad is dan krijgt ze een grote mond.

Ik als hulphond ben echt boos! Waarom controleren ze niet? Natuurlijk niet in uniform, want dan zie je de deugnieten niet die de regels aan hun laars lappen.

Ik daag de handhavers uit om eens als het donker is echt te handhaven.

Fijne feestdagen gewenst door hulphond Kiky.