Foto ter illustratie.
Volledig scherm
PREMIUM
Foto ter illustratie. © ANP

Op kamp op een nerdenfestival in Potsdam met de criticus, zo voelt het tenminste

Column Hanneke HendrixIk ben weer op kamp. Ik ben 41 en ik ben weer op kamp. In Potsdam. Tenminste, zo voelt het. Elk jaar vindt er in Berlijn, Potsdam een Europees omroepfestival plaats, een echt nerdenfestival. Ik zit in de hoorspelgroep, want we zijn genomineerd met de spannende podcast Wraak. Derhalve deel ik ook mijn tent, of wacht, ja, nee, appartement met Karin, de schrijver. 

  1. Ik weet niet of ik anders was geworden als mijn broers me gewoon naar de New Kids On The Block hadden laten luisteren
    PREMIUM
    column Hanneke Hendrix

    Ik weet niet of ik anders was geworden als mijn broers me gewoon naar de New Kids On The Block hadden laten luisteren

    In mijn nieuwe hele ouwe Toyota Yaris heb ik, buiten een prehistorische achteruitrijcamera die aanspringt als je al ingeparkeerd bent, alleen maar een cassettedeck. En hoewel ik van M. een halve schoenendoos cassettes kreeg een paar weken terug, heb ik ineens intens spijt dat ik die grote doos bandjes die ik sinds mijn jeugd overal mee naartoe sleepte bij een verhuizing, een paar jaar geleden heb weggegooid.
  2. Mijn passie? Wat ik het liefst doe is op de bank liggen en eten
    PREMIUM
    column Hanneke Hendrix

    Mijn passie? Wat ik het liefst doe is op de bank liggen en eten

    ,,Er is geen water”, roept de man vanuit de badkamer. ,,Ga weg’’, roep ik halfslapend terug. Ik kan me er altijd over verbazen hoe ik twee persoonlijkheden heb: de persoon die ’s avonds (te laat) in bed stapt en monter de wekker om zes uur zet omdat er nog een deadline gehaald moet worden, en de persoon die ’s ochtends de wekker uitslaat en met een duivels galmende lach de avond-Hendrix uitlacht om weer verder te slapen.

Columns