Kerken steeds leger: De herder raakt zijn kudde kwijt

InterviewUTRECHT - Aartsbisschop Eijk ziet de katholieke kerken steeds leger worden. Veel gebouwen zullen gesloten worden. ,,Als je je rekeningen niet kunt betalen, dan wordt zowel de eerste als de tweede lezing gedaan door de deurwaarder."

Volledig scherm
Aartsbisschop Eijk. © Raphael Drent

Elke ochtend als Wim Eijk (65) uit zijn appartement naar de kapel loopt, ziet hij het tegeltje hangen dat hij als jongen van zes kreeg. Het tegeltje van zijn eerste communie. ,,Hemelvaartsdag, 26 mei 1960. Dat grote moment zal ik nooit van mijn leven vergeten. Dat was het moment waarop ik bij de kerk ging horen. Ik heb het altijd bewaard, als een kleinood.”

Het is half tien in de ochtend als Eijk gaat zitten in zijn ontvangstkamer in het Aartsbisschoppelijk Paleis aan de Maliebaan. De aartsbisschop van Utrecht heeft er dan al een paar uren opzitten. Hij  mediteerde over de lezingen voor die dag, ging voor in een eucharistieviering en bad zijn brevier, zijn dagelijks gebed. ,,Ik heb net een operatie ondergaan, had last van staar. Autorijden ging eigenlijk niet meer en ik had moeite met lezen. Nu zie ik weer scherp, belangrijk voor mij. Ik ben natuurlijk iemand die ontzettend veel dossiers leest en doorneemt, en preken maakt - bijna de hele dag.’’

Hyperindividualisme

Volledig scherm
Kardinaal Eijk. © Raphael Drent

Eijk, als aartsbisschop de belangrijkste man in de katholieke kerk in Nederland, beleeft geen eenvoudige tijden. De kerk is negatief in het nieuws door seksueel misbruik in de Verenigde Staten. In Nederland worden de kerkbanken leger en sluit de ene kerk na de andere de deuren. Dat stuit op verzet, critici vinden hem star. Maar het is de enige weg, zegt de bisschop.

,,Ik zou de mensen heel graag weer gelovig willen maken. Maar zo gemakkelijk is dat niet. Wij hebben de cultuur tegen, de cultuur van hyperindividualisme. In de jaren zestig steeg de welvaart sterk en konden mensen ineens veel gemakkelijker voor zichzelf zorgen en onafhankelijker leven van anderen. Ik ben van 1953, ik heb nog meegemaakt dat het leven heel bescheiden was en mensen veel dingen samen deden. Maar verenigingen verdwenen en mensen gingen hun eigen weg. Ook in het kiezen van een eigen levensbeschouwing. Je moest je onderscheiden van anderen.”

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.