Volledig scherm
PREMIUM
© Foto Joost Hoving

Boris

ColumnToen twee weken geleden Boris Johnson - de Britse minister van Buitenlandse Zaken - aftrad, zette mijn geheugenmachine zich met grote kracht in beweging. Boris werkte begin jaren 90 van de vorige eeuw als correspondent voor The Daily Telegraph in Brussel. Ik deed daar hetzelfde werk voor deze krant. 

Het is niet nodig Boris te beschrijven zoals hij er toen uitzag, want dat is in 30 jaar tijd niet veranderd: een jongensachtige man met verward haar, nogal gezet, lichtelijk voorover gebogen lopend, een openhangend tweed colbertjasje losjes om zijn lijf, de plooien van zijn veel te wijde broek als een harmonica op zijn schoenen.

  1. Het (nood)lot
    PREMIUM

    Het (nood)lot

    Over het 'lot' hoor je weinig meer. Over het 'noodlot' nog minder. Dat zijn blijkbaar dingen van de oude Grieken, toen het nog kon gebeuren dat je ongewild en onwetend je vader vermoordde en vervolgens even ongewild en onwetend je moeder trouwde. Het lot schijnt nog wel te bestaan, maar het komt ons moderne mensen niet meer van pas. En als het ons treft, geven we het een andere naam om het minder erg te laten lijken. We geloven liever in de maakbaarheid der dingen die ons voor het lot behoedt.

Columns