Volledig scherm
PREMIUM
© ANP

De gewoonte als bindmiddel van het bestaan

Column Jo WijnenIedere zaterdagmorgen loop ik even de stad in om twee gebakjes te kopen. Het personeel van de bakkerij pakt ze alvast uit de vitrine, want het zijn al jaren dezelfde. 

Men vraagt mij wel eens waarom ik nooit andere gebakjes neem. Dan antwoord ik dat er gewoontes zijn die je niet moet opgeven, juist om de vaart erin houden.

De gewoonte is het bindmiddel van het bestaan. Ze is de voorwaarde voor het bijzondere en het gevarieerde. Als de gewoonte niet bestond, was geen verandering of vernieuwing mogelijk en zou het leven doodsaai zijn. Dus moet je verandering en gewoonte afwisselen.

Dat verplicht je na te denken over welke dingen je verandert en welke je laat zoals ze zijn. Op mijn zaterdagse tocht naar de banketbakker vraag ook ik mij wel eens af of ik niet een paar andere gebakjes moet kopen, om dan het welbewuste besluit te nemen dat niet te doen.

De Gelderlander gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement. Reacties van mensen die de nickname anonymous, anoniem of een variant daarop voeren, worden niet geplaatst.

Columns